— 626 — 



titaanijzer) zijn overgebleven. Later worden de bruin- 

 ijzerertskorrels grooter, en door waterverlies ontstaat ook 

 meer en meer roodijzererts eruit, de korrels worden meer 

 en meer slakkige stukken. Gelijktijdig verarmt het geheel 

 aan geabsorbeerde voedingsstoffen voor de planten, de klei 

 gaat óók weg door uitwassching, en — men nadert het 

 eindpunt, 't welk ik al meer aanduidde. 



Heeft deze volledige verweering plaats op een diepte, 

 waar de plantenwortels nauwelijks meer doordringen, dan 

 vormen de door het gewicht der boven hen liggende 

 lagen ineengedrukte verweeringsprodukten meestal een vrij 

 compacte massa, die men hier te lande dan padas (mal.)- 

 wadas (jav.) of tjadas (soend). noemt. 



Met deze woorden moet men evenwel zeer voorzichtig 

 zijn, aangezien zij voor alle bardere of vastere massa's in- 

 of onder een zachteren grond, worden gebruikt. Zoo ge- 

 bruikt men ze bijv. eveneens voor oerbanken, of voor de 

 kiezelsinters bij solfataren, of voor halfverganen kalksteen, 

 die op weg is, grond te worden. 



b. Steenen en andere grovere stukken hebben veel meer 

 tijd noodig voor hun verweering dan het fijne materiaal 

 sub a beschreven. Vandaar dat men in een totaal ver- 

 gane fijne massa, in den grond, of in z. g. zachte tjadas, 

 dikwijls steenen vindt, die in den kern nog kersversch 

 zijn; maar aan den rand zijn zij aangetast, en waar een- 

 maal de lateritisatie vasten voet heeft weten te krijgen, 

 daar is 't gesteente ook van a tot z verweerd. Zoo komt 

 het, dat men aan steenen, die" lang genoeg rustig in zulk 

 een rooden (of geelen) laterietgrond hebben gelegen, om 

 een onverweerden kern een korst van geheel andere mine- 

 ralen aantreft; deze korst wordt wederom wadas of tja- 

 das genoemd, is vrij vast, en laat nog duidelijk de struk- 

 tuur van het oorspronkelijk gesteente zien. Hoe langer 

 de steen ligt, hoe dikker de korst wordt, en hoe kleiner de 

 kern; eindelijk is de laatste op, en de verweering metéén 

 afgeloopen. Stoot men nu het stuk tjadas, dat ervan over- 



