— 627 — 



bleef, fijn, of liever, laat men het vergruizen door er 

 wortels van planten door heen te laten groeien, dan heeft 

 men grond, laterietgrond, niets meer en niets minder. Ik 

 leg hier den nadruk op, omdat bij verschillende, vooral 

 in de gematigde luchtstreek voorkomende verweerings- 

 wijzen, zich talrijke tusschenstadiën laten onderscheiden. 

 Daar gaat het versche gesteente, meer en meer verweeren- 

 de, geleidelijk over in den eruit ontstaanden grond ; bij de 

 lateritisatie heeft men eigenlijk geen tuzschentrappen ; men 

 heeft versch gesteente en dan opeens laterietgrond; of 

 tjadas, wanneer de massa nog compact is en de oorspron- 

 kelijke struktuur laat zien. Voor dit volmaakte verwee- 

 ringsprodukt, hetwelk in Europa zulk een ondergeschikte 

 rol speelt, dat men er geen woord voor heeft in de wee- 

 tersche talen, zou ik het woord „tjadas" willen behouden. 

 Ik kies met opzet het Soendaneesche woord omdat juist 

 hier in het regenrijkere West-Java, in de Soenda landen, de 

 vorming van tjadas zoo bijzonder op den voorgrond treedt, 

 en de woorden p3das en wadas voor méér onderling 

 verschillende natuurprodukten worden benut, dan tjadas. 



Men heeft dus, in 't kort, achter elkaar : 



(lj. Versch gesteente 



(2) Tjadas 



(3) . Laterietgrond 



(4) . Lateriet in engeren zin 



— (2) ontstaat uit (1) door uitwassching, en vervanging 

 der mineralen door nieuwe, maar met behoud van de 

 struktuur van 't gesteente; 



— (3y uit (2), alléén door verloren gaan van die struk- 

 tuur en 



— (4) uit (3) door het verloren gaan van de geabsorbeer- 

 de zouten, en daarna van de klei, door uitwassching; en 

 vervolgens door de daarmee samenhangende vorming van 

 concreties van ijzeroxyd en aluinaarde. 



Wanneer men dus in laterietgrond steenen aantreft, 

 dient men goed te onderscheiden, wat voor steenen dat 



Lateriet in ruimeren zin 



