— 633 — 



meel en suiker op één lijn stellen wat voedingswaarde 

 aangaat, en toch zijn alle drie koolhydraten. De termen 

 eiwit, vet en koolhydraat zijn dus niet te beschouwen als 

 namen voor scherp omschreven stoffen ; want zij om vatten , 

 elk voor zich, een groote groep lichamen van zeer uiteen- 

 loopenden aard, zooals uit de bovenaangehaalde voorbeelden 

 blijken kan. Wil men door scheikundig onderzoek te weten 

 komen, hoe een voedingsstof is samengesteld, dan zou het 

 beter zijn, uit te maken, welke eiwitten, welke vetten, welke 

 koolhydraten erin voorkomen. Praktisch is dit niet wel uit- 

 voerbaar, want het instellen van een dergelijk onderzoek 

 zou voor één enkele stof reeds maanden tijds vragen en dan 

 nog zou de waarde der resultaten hoogst betrekkelijk zijn. 



Er is daarom een andere weg betreden, die ons werkelijk 

 nader gebracht heeft tot het gewenschte doel, ook al is 

 dit nog niet bereikt Men heeft n. 1. niet alleen het ge- 

 halte der voedingsmiddelen aan eiwitten, etc. bepaald, maar 

 verder nagegaan, welk gedeelte na het nuttigen van be- 

 paalde voederstoffen in het lichaam achterblijft ; men noemde 

 dit deel dan het verteerbare gedeelte van de voeding. De 

 verteerbaarheid van eene voedingsstof wordt aangegeven 

 door het percentage, dat het lichaam daaruit kan opnemen : 

 men noemt dit getal den „verteerbaarheids-coëfficient". 

 Door de analyse van het genuttigde voedsel zoowel als 

 van de faeces kan dan nog worden nagegaan, hoeveel 

 van elk der bestanddeelen afzonderlijk is verteerd en al- 

 dus de verteerbaarheidscoeïfficiënten van de verschillende 

 bestanddeelden worden bepaald. Door dergelijke onder- 

 zoekingen wordt reeds een scherpe onderscheiding getroffen 

 tusschen de zooeven genoemde ossenhaas en het koehaar, 

 tusschen boter en bijenwas, rietsuiker en zaagsel. Van 

 de rietsuiker komt als regel niets in de uitwerpselen terecht, 

 van boter en ossenhaas weinig, maar het in bijenwas ge- 

 braden koehaai tapijt, in zaagsel gewikkeld zal blijken 

 „zwaar op de maag" te liggen, beter gezegd zoo goed als 

 onverteerbaar zijn. 



