- 655 - 



het onderste kelkkafje vrij wat kleiner, dan het bovenste kelk- 

 kafje. 



De bastaard der eerste generatie vertoonde slechts de kleine, 

 normale, lijnvormige kelkkatjes van het moederras. In de tweede 

 bastaardgeneratie werden op 121 planten met normale kelkkafjes 

 39 planten met abnormale kelk aangetroffen, dus bij benadering 

 in een verhouding van drie tot één. Bij de bastaardplanten met 

 normale kelkkatjes was geen of zoo goed als geen invloed merk- 

 baar van het tegenovergestelde kenmerk. 



In de derde generatie bleken de planten, welke in de tweede 

 bastaardgeneratie voorzien waren geweest van abnormale kelkkaf- 

 jes, met betrekking tot dit kenmerk geheel constant. 



De planten der tweede bastaardgeneratie, die in het bezit waren 

 van de normale, kleine kelk, bleven in de derde generatie eens- 

 deels constant, anderdeels had weer splitsing plaats in planten met 

 abnormale en normale kelk naar de MENDEL'sche getalverhoudingen. 



Deze gegevens leiden ons tot de conclusie, dat bij de hier ter 

 sprake gebrachte antagoniste kenmerken het kleine, lijnvormige 

 kelktype in den bastaard domineerend is. De splitsing had een 

 zuiver Mendel'scIi verloop (splitsing volgens het Pisum-type) d. w. z. 

 er hebben zich evenveel geslachtscellen met den aanleg tot het 

 normale kelktype als met den aanleg tot het abnormale kelktype 

 in den bastaard der eerste generatie gevormd, terwijl door combi- 

 natie dezer geslachtscellen naar de kansen van het zuivere toeval 

 splitsing optreedt (in bepaalde verhoudingen) in de tweede bas- 

 taardgeneratie van de in den bastaard der eerste generatie veree- 

 nigde antagoniste kenmerken. 



II. 



Resultaat der kruising met betrekking tot de lengte van de 

 assen der bloeiwijzen. 



Wij hebben hier het oog op het in de algemeene beschrijving 

 reeds aangeduide kenmerk, waaraan de pluimen van R. 731 hun 

 vrij sterk ineengedrongen uiterlijk ontleenen. De aartjes dezer 

 pluimen zijn opvallend kort gesteeld, zoodanig dat deze aartjes 

 dikwijls als zittend op de hoofdas of op de zijassen der eerste 

 en tweede orde kunnen worden beschouwd. Met deze verkorting 

 der aarsteeltjes gaat meer of minder sterk gepaard een verkorting 

 van de lengten der eindelings gelegen internodiën van de hoofdas 



