— 656 — 



en der zijassen van de eerste en tweede orde, als gevolg waarvan 

 men de aartjes tot groepjes (veelal ten getale van drie, maar ook wel 

 van twee, vier of zelfs vijf) vereenigd ziet. 



Aan den inlander is deze eigenaardigheid niet ontgaan ; hij schijnt 

 er vrij algemeen den naam „kembang kalappa" aan te geven. Men 

 vindt deze bijzonderheid zoowel onder rijst als onder ketanvariëteitenj 

 in de litteratuur over rijstvariëteiten vond ik haar niet vermeld. 

 Door de hier bedoelde verkorting der assen, wordt een gunstige 

 verhouding tusschen gabahkorrelgewicht en pluimstroogewicht in 

 het leven geroepen; de dichtheid der pluim neemt toe en dit is op 

 zich zelf een gunstig moment. 



Bij R. 733 zijn de aarsteeltjes van normale lengte. 



Onder de constante bastaarden der kruising tusschen R. 731 en 

 R. 733 kwamen zoowel typen voor met pluimen van ineengedrongen 

 uiterlijk (gelijk de moeder) als typen met in dit opzicht geheel normale 

 pluimen (gelijk de vader). Er was echter bij vergelijking der kort- 

 gesteelde constante bastaardrassen onderling een vrij groote varia- 

 biliteit merkbaar. Er waren rassen bij, welke een zeer sterke 

 verkorting der assen vertoonden en wel enkele in duidelijk sterkere 

 mate, dan bij R. 731 ; bij andere rassen daarentegen was dit kenmerk 

 in veel geringere mate uitgesproken. Deze onderlinge verschilien 

 tusschen de hier bedoelde rassen bleken geheel constant. Echter 

 bleot de grens tusschen de bastaardrassen niet normaal en abnormaal 

 gesteelde aartjes meestal vrij scherp; slechts in zeer enkele gevallen 

 was de onderscheiding op dit punt twijfelachtig. 



Bij de kruising tusschen twee constante bastaardrassen, waarvan 

 het eene (moeder) zeer sterk verkorte assen had en het andere 

 (vader) normaal gesteelde aartjes vertoonde, werden in de tweede 

 bastaardgeneratie aangetroffen 99 planten met kortgesteelde aartjes 

 en 36 planten met normaal gesteelde aartjes, terwijl hier scherp kon 

 worden uitgemaakt tot welke groep de individuen behoorden. Wel 

 bleek bij onderlinge vergelijking der planten (der tweede bastaard- 

 generatie) met kort gesteelde aartjes dit kenmerk sterk variabel, 

 maar de grens tusschen kortgesteelde planten en normaal gesteelde 

 planten was nooit twijfelachtig. Zooals blijkt geven de hier verkregen 

 getallen althans bij benadering de MENDEL'sche verhouding weer. 



In een paar andere gevallen was het, in tegenstelling met het 

 eveabesproken geval, niet mogelijk in de tweede bastaardgeneratie 

 een scherpe grens te trekken tusschen planten met korte assen en 



