- 702 — 



voor een goed deel der bewoners van Europa is de aardap- 

 pel niet zoo arm aan stikstofhoudende bestanddeelen als 

 de andere knollen en wortels; en is de verteerbaarheid 

 der bestanddeelen gunstig. Van de eiwitachtige stoffen 

 wordt 88 %, van de zetmeelachtige 99 % verteerd. 



Yan pijl wortel (Maranta arundinacea), kentang djawa 

 (Coleus parviflora) en bangkoang (Pachyrhizus angulatus) is 

 de scheikundige samenstelling in de tabel opgenomen. Van 

 den bangkoang is nog te vermelden, dat uit de zaden 

 en bladen door Greshoff een voor visschen bijzonder ver- 

 giftige stof is afgescheiden. Voor paarden schijnt het 

 gevaar van een (toevallig) gebruik van Pachyrhizus-zaad 

 en-blad volgens proeven van Fischer weinig groot. 



De wortels van de overigens weinig geliefde alang-alang 

 worden volgens eene mededeeling, door Tromp de Haas in 

 een vorigen jaargang van dit Tijdschrift gedaan, door de 

 inlanders niet ongaarne aan karbouwen gevoederd. 



Na de bespreking van deze koolhydraatvoeding moet nog 

 kort een en ander over rietsuiker als voedingsmiddel wor- 

 den medegedeeld. De bekende onderzoekers der Indische 

 Voederstoffen Scharlee en Bernelot Moens hebben zich in 

 hun rapport zeer ongunstig uitgelaten over Suikerriet als 

 voederstof, omdat het eiwitgehalte daarvan zoo laag is. 

 Nu is werkelijk suikerriet een minwaardig eiwitvoedsel, 

 maar het suikergehalte stempelt het tot een krachtig bij- 

 voedsel voor dieren, die inspannende diensten te verrichten 

 hebben. Suiker n.1. wordt gemakkelijk en snel door het 

 lichaam opgenomen en zoo goed als volledig in arbeids- 

 vermogen omgezet, wat lang niet van alle voedingsbe- 

 standdeelen geldt. Veel geschikter nog dan het vochtrijk 

 suikerriet met circa 13 % rietsuiker is in dit opzicht het 

 bijproduct der suikerfabrieken, de melasse met 60—70 % 

 suiker. De bietmelasse wordt in Enropa met voorliefde 

 gevoederd aan de paarden, omdat daardoor de koliek aan- 

 vallen minder talrijk en minder heftig zouden worden. 

 In het bekende werk over diervoeding van Kellner wordt 



