— 729 — 



bruik bij het onderzoek van onze gronden, door op ferro- 

 verbmdingen te reageeren met behulp van roodbloedloog- 

 zout, dat met genoemde verbindingen eene blauwe ver- 

 kleuring geeft. 



Bij een zeer ver gevorderd stadium van bodembederf 

 worden nog moeilijker reduceerbare verbindingen aangetast. 

 Zwavelzure zouten b. v. gaan over in zwavelverbindingen 

 of sulfiden, en onder den invloed der humuszuren wordt 

 hieruit zwavelwaterstof gevormd. Beide stoffen zijn direkt 

 giftig voor de planten. 



Met eiken oogst blijven in de wortels en de resteerende 

 stoppels nieuwe hoeveelheden organische stof in den bodem 

 achter, welke hoeveelheden in vele gevallen het bedrag 

 aan tijdens de padikultuur ontlede organische stof over- 

 treffen. Wij krijgen dus hierdoor eene ophooping van 

 organische stof, daardoor steeds grooter behoefte aan zuur- 

 stof, m.a. w. steeds intensiever verloopende vorming van 

 voor den plantengroei schadelijke stoffen. Met Dr. Mohr 

 onderzocht ik indertijd een dergelijken grond, die van het 

 bovenbesprokene een sprekend voorbeeld was en die hier- 

 heen ter onderzoek was opgezonden, om uit te maken, 

 waaraan de mislukking van de padi op dien grond was 

 toe te schrijven. Het ingezonden grondmonster reageerde 

 sterk zuur en rook zeer duidelijk naar zwavelwaterstof. 

 Berekend op den luchtdrogen grond bevatte het 27,7 % 

 organische stof en 1,37 % zwavelijzer. 



Het zal ons niet verwonderen, dat in een dergelijk 

 ongunstig medium de rijstwortels niet in al te beste con- 

 dities kunnen verkeeren en dat zij daarin gemakkelijk tot 

 rotting overgaan. Ondervindt de aanplant uit den aard 

 der zaak hiervan de noodlottige gevolgen, in den rege] 

 kamen waarschijnlijk de beruchte rijstaaltjes, die in een 

 dergelijken bodem uitnemende ontwikkelingsvoorwaarden 

 vinden, de schade nog vergrooten. 



{Wordt vervolgd). 



