— 737 — 



mengde kuituren het aanzienlijk verval in korrelgrootte tusschen 

 de vader-en moedertypen geheel of zoo goed >>ls geheel aan. 



Het aantal planten met het communis-type in de gemengde kui- 

 turen maakte gemiddeld vrij nauwkeurig het derde gedeelte uit 

 van het aantal van dit type afwijkende planten. 



Het type der splitsing behoort tot het speciale geval van „men- 

 delen*' zooals door Correns met Zeatypus is aangeduid. Dit type 

 wordt gekenmerkt door het intermediair zijn der heferozygoten 

 (Spalter), als gevolg waarvan een „u<»reiue Spaltung" optreedt naar 

 de verhouding 1:2: 1. Hierbij kunnen zich nu drie mogelijkheden 

 voordoen: ten eerste kan het eene kenmerk in de heterozygote 

 duidelijk prevaleeren, ten tweede kunnen de heferozygoten allen 

 „Mittelstellung" innemen en ten derde kunnen in de heterozygoten 

 de antagoniste kenmerken in verschillenden graad vermengd zijn, 

 waardoor een groote variabiliteit ontstaat (Serienaufspaltung). Tot 

 deze laatste groep moet de bij de onderhavige kruising opgetreden 

 splitsing worden gerangschikt ; hierop is van toepassing hetgeen 

 Tschermak mededeelt in „Die Züchtnng der vier Hauptgetreidearten 

 und der Zuekerrübe" 1907 blz. 78, te weten: „Bei einer solchen 

 Serienaufspaltung ist es nicht selten praktisch unmöglich die absolut 

 reinen bezw. konstanten Trager des einen Merkmales von den nur 

 mehr spurweise durch das andere Merkmal „verunreinigten" bezw. 

 noch spaltenden Individuen von vornherein zu unterscheiden". Ge- 

 lijk wij zooeven zagen kunnen onder de planten met een uiterlijk 

 geheel zuiver minuta-type heterozygoten voorkomen. 



Indien wij van de heterozygoten een gemiddeld karakter opmaken 

 met betrekking tot de korrelgrootte, zoo zoude dit dichter bij 

 het kleinkorrelige, dan bij het grootkorrellige type gelegen zijn ; in 

 dit opzicht zoude men hier kunnen spreken van een prevaleeren, 

 zij het dan ook vrij zwak, \an het minuta-type. 



De enkele uit deze kruising gekweekte constante bastaaidrassen 

 lieten zich scherp in twee groepen indeelen, te weten een commu- 

 nis- en een minuta-groep. Dat echter binnen elk dezer groepen 

 met betrekking tot het gemiddeld gewicht per schijnvrucht en de 

 gemiddelde waarden voor de afmetingen dier schijnvruchten niet on- 

 aanzienlijke verschillen kunnen optreden, moge blijken uit de vol- 

 gende tabel, waarin deze waarden voor de ouderrassen (in zuivere 

 lijnen gekweekt) en voor de constante bastaardrassen zijn opgeno- 

 men : 



