— 2 - 



vormige gedaante hebben. Het vlindertje in kwestie is bruingeel 

 van kleur met een paar donkerder dwarsbanden over de 

 vleugels. 



De grootere soort bleek een klein Uiltje te zijn van het geslacht 

 Eublemma en zeer verwant aan Eubltmma angulifera, Moore. 

 Door zijn habitus, zijn wijze van zitten en verpoppen, voor welke 

 laatste bezigheid in den gevangen toestand een deel der excrementen 

 en stukjes van blaren werden samengesponnen, en door eenige an- 

 dere eigenschappen herinnerde dit vlindertje mij zóó sterk aan den 

 Pa/a^w/wm-bladroller (Rhodoneura myrtaea, Dry.), dat ik het aan van- 

 keljjk in dezelfde familie meende te moeten thuisbrengen. Het is echter 

 veel kleiner en heeft een vleugelspanning van 22 — 24 mm.; de 

 kleur was bij de drie opgekweekte exemplaren nogal verschillend 

 en liep van licht- tot roodbruin en bruinachtig wijnrood. Vau de 

 rupsen valt nog niets te zeggen, daar zij zich onderweg hadden 

 verpopt. 



In het midden latend, welke van beide insectensoorten het 

 grootste aandeel in de plaag had, viel hier in allen gevalle te con- 

 stateeren, dat men met een zeer serieuzen aanval op de Robusta- 

 koffie had te doen. Daarom begaf Dr. von Faber, botanicus en 

 phytopatholoog van het Koffie-laboratorium, zich zoo spoedig mo- 

 gelijk naar de aangetaste onderneming, ten einde met den adminis- 

 trateur maatregelen tot onmiddellijke bestrijding van deze nieuwe 

 plaag te beramen. 



Terwijl de resultaten daarvan en van het verder ter zake inge- 

 stelde onderzoek moesten worden afgewacht, bereikten mij ook van 

 elders berichten over een dergelijke, vermoedelijk dezelfde plaag. 

 Ik meen daarom niet te mogen nalaten, reeds thans, zij het ook 

 vluchtig en zeer voorloopig, de aandacht op haar te vestigen, om- 

 dat ik haar voor zeer ernstig en zeer gevaarlijk houd, vooral, nu 

 ze niet tot één plaats beperkt blijkt te zijn. 



Het zal thans vermoedelijk nog de tijd zijn, haar krachtig te on- 

 derdrukken, al zal dat met geldelijke offers en moeite gepaard 

 gaan. Men schrome niet, als dat noodig blijkt, alle aangetaste takken 

 te verwijderen en te verbranden ; de oogst ervan is bovendien toch 

 reeds verloren. Wellicht zal het gelukken, door berooking met 

 fakkels de rupsen en poppen te dooden, en daarbij de takken in 

 het leven te houden, maar zulk een maatregel is minder radikaal. 

 Hetzelfde valt te zeggen van het afrissen en vernietigen der aan- 



