OVER DEN GROND VAN JAVA 



DOOR 



Dr. E. C. Jül. Mohr. 

 (3e Vervolg). 



Van de secundaire gronden (zie: dit tijdschrift, vorige 

 aflev.) zal ik het eerst bespreken: 



de Rivier af zetting en. 



De rivieren van Java, — ik zou kunnen zeggen : van de 

 tropen in het algemeen, — onderscheiden zich belangrijk, 

 van die der gematigde luchtstreek, — in 't bijzonder van 

 Midden-Europa — , behalve door de hoogere temperatuur van 

 het water, voornamelijk door hun hoog slibgehalte. Zoo 

 vind ik in de litteratuur de volgende cijfers: 



Elbe . . 



. . 31 



g /M3 



Indus. 



2500 e/i 



Rijn . . 



. . 54 



n 



Ganges 



1981 „ 



Maas. . 



. . 43 



D 



Irawaddy. . 



766 „ 



Seine . 



. . 40 





Eenige rivie-] 



300-900 „ 



Donau . 



. 125 



5> 



ren van Java j 



Komen de tropische gemiddelden aldus inderdaad veel 

 hooger dan die der koelere gewesten, — in dezen vorm 

 zijn zij nog niet zoo welsprekend, als in dien der excessen, 

 der catastrophes. Wanneer in een Europeesche streek 

 tengevolge van een z. g. wolkbreuk een rivier hoog aanzwelt, 

 staat dit aanstonds in alle couranten ; hier te lande zijn 

 wolkbreuken — kortweg: flinke buien genoemd — en ban- 

 djirs aan de orde van den dag, en worden alleen de zeer 

 buitengewone gevallen afzonderlijk vermeld. Slibgehalten 

 van meer dan 10000 m / L zijn daarbij volstrekt geen zeld- 

 zaamheden, terwijl het debiet der rivier meer dan vertien- 



1) Penck — Morphologie der Erdoberflache — I. p. 300—301. 



