Heeft men daarentegen met een meer geleidelijke snel- 

 heidsvermindering te doen, zooa ; s in den benedenloop der 

 rivieren regel is, dan zijn de afzettingen meer gelijkmatig 

 van grootte, en over het algemeen ook fijner van korrel. 

 Men spreekt dan meer van alluvium, ofschoon het woord 

 „aanspoelsel", (tegenover „samenspoelsel") oorspronkelijk 

 alleen gebruikt werd voor aanslibbingen van opkomend- en 

 later zich weer terugtrekkend water. 



Yoor onze beschouwingen hier, is er een principieel 

 verschil tusschen colluvium en alluvium, en wel dit. Het 

 colluvium bevat veel-, ja, bestaat voor een zeer groot deel 

 uit grint en steenen. Als grond moet het dus eerst een 

 tijdje liggen ter verweering, maar levert dan ook een grond 

 met veel reservekapitaal. Alluvium daarentegen bevat 

 dit reservekapitaal niet; het is vrijwel geheel opgebouwd 

 uit door en door verweerde deeltjes. Maar daar staat weer 

 tegenover, dat het veel fijn materiaal van den bovengrond 

 der hoogere streken bevat: dus rijk is aan aanstonds voor 

 de vegetatie beschikbaar vlottend kapitaal. 



Het spreekt van zelf, dat aard en eigenschappen van 

 colluvium en alluvium grootendeels afhangen van de ge- 

 steenten van het bergland, waaruit het bovenstroomgebied 

 bestaat, maar meer nog van den primairen, den residuairen 

 grond die erop ligt. 



Is deze grond een arme, oude laterietgrond, dan kunnen 

 de secundaire gronden ook niet veel zaaks zijn. Colluvium 

 zal er ten eerste niet veel wezen, wanneer de lateriet- 

 grond goed uitverweerd is, en dus nog maar weinig zand 

 en steenen in de bovenlagen bevat. Het alluvium zal echter 

 in den regel wat rijker zijn, dan het oorspronkelijke ter- 

 rein, vanwaar het afkomstig is, althans voor den aan- 

 vang. Is zulk alluvium echter een tijdlang bebouwd, en 

 flink „uitgeboerd", dan is er zonder zware bemesting, of 

 liever bemestende bevloeiing, weinig meer mee aan te 

 vangen. Immers de reserve ontbreekt! 



Teysm. XX. 5 ) 



