- 767 — 



Wij kannen hier n.L, — in tegenstelling met vroeger be- 

 schreven verweeringswijzen, — spreken van onderwater sche x ) 

 of subhydrische verweering, gekenmerkt door: uüwassching, 

 gepaard met afwezigheid van zuurstof, en duidelijk in haar 

 eindprodukt onderscheiden van de uitwassching in tegen- 

 woordigheid van zuurstof, de lateritisatie. 



Werd bij de laterietvorming na de oplosbare zouten en 

 het vrije kiezelzuur eindelijk de klei uitgewasschen, ter- 

 wijl ijzeroxyd en aluinaarde overbleven, — hier verdwij- 

 nen ook de zouten, maar langzamer, omdat de klei niet 

 uitwascht, en ook het kiezelzuur in meerdere mate over 

 blijft; daarentegen worden het ijzer, gelijk reeds gezegd, 

 en ook aluinaarde, ten minste gedeeltelijk opgelost. 



Zoo komt men tot witte en grijze gronden, die men wèl 

 moet onderscheiden van witte en grijze asch- of efflata- 

 gronden 2 ); de eersten toch zijn een eindprodukt der 

 subhydrische verweering, de laatsten moeten nog met 

 hunne verweering beginnen ! Nu, die onderscheiding is 

 meestal gemakkelijk genoeg, aangezien de door de subhydri- 

 sche ver weering gevormde gronden, — (misschien subhydro- 

 gene gronden te noemen ?) — in den regel laag gelegen, vlakke 

 terreinen vormen; terreinen, waaraan men öf ziet, dat zij 

 nog onder water staan, öf, dat zij althans onder water 

 gestaan hebben, en onder water zijn afgezet. Men heeft 

 deze gronden dus te zoeken lo. in moerassen, 2o. opmeer- 

 bodems, 3o. langs breede vlakke kusten. 



Zelfs langs kleine riviertjes vindt men soms kleine 

 stukjes terrein, dat altijd nat is, altijd onder water staat, en 

 waar dien ten gevolge het hier onder water en waterplanten 

 staande materiaal gaandeweg in een subhydrogenen grond 

 is veranderd. In de eerste plaats bleekt het rood en geel van 

 zulk een grond op ; maar dan — naarmate er meer vegetatie 

 op staat, en bij grooter uitgestrektheid minder anorganische 



1) Dit woord gevormd analoog aan: bovengrondsche plantendeelen, 

 aan onder zeesche telegraafkabel. 



2) Zie Teysmannia XX (1909) 



