781 — 



naalding werden aangetroffen ; bij enkele indi viduen werd zelfs een 

 benaalding geconstateerd, die sterker was, dan bij de moedersoort. 

 Deze uiterste gevallen waren door allerlei overgangsvormen ver- 

 bonden. Het type der benaalding dier overgangsvormen duidelijk 

 tot uitdrukking te brengen levert vrij groote moeilijkheden op. 

 Brengt men toch ter bepaling van het type der benaalding slechts 

 de gemiddelde naaldlengte in aanmerking, dan kan dit slechts een 

 eenzijdig beeld geven. Er komen namelijk planten voor, die bij 

 een gelijke gemiddelde naaldlengte toch in den aard der benaalding 

 belangrijk kunnen verschillen, in dien zin, dat het percentage onbe- 

 naalde korrels bij de eene veel grooter kan zijn, dan bij de 

 andere; gene zouden wij dan als schaars doch lang benaald kun- 

 nen kenmerken, deze als kort doch frequent benaald. Deelde men 

 dus de overgangsvormen in de tweede bastaardgeneratie in volgens 

 de gemiddelde naaldlengte, zoo zoude deze indeeling geenszins 

 samenvallen met een rangschikking op grond van het percentage 

 onbenaalde korrels. 



Iodien men de maximum-naaldlengte als maatstaf voor de be- 

 naalding aannam, dan zou men tot eigenaardige resultaten komen, 

 hetgeen door het volgende duidelijk zal worden. Aan een der 

 planten uit F 2 werden in het geheel 6 pluimen aangetroffen ; 4 

 hiervan waren geheel onbenaald, de beide overige waren ieder in 

 het bezit van slechts één benaalde korrel met een lengte onder- 

 scheidenlijk van 3,5 en 0,3 c.M. Deze plant behoorde gerekend 

 te worden onder de zoo goed als onbenaalde planten, wanneer men 

 afging op het percentage onbenaalde korrels ; nam men echter de 

 maximum naaldlengte als maatstaf voor de benaalding aan, zoo 

 zoude zij boven velen geplaatst moeten worden, waarbij een groot 

 percentage benaalde korrels kon worden geconstateerd. 



Ten einde nu de splitsing op eenigszins overzichtelijke wijze, zij 

 het ook ten ruwe, terug te geven werd door ons een scheiding 

 gemaakt in drie groepen. In de eerste groep vinden slechts die 

 individuen een plaats, welke geheel onbenaalde aartjes voortbrach- 

 ten, dus gelijk waren aan het vadertype. Voor een rangschikking 

 onder de tweede groep kwamen alleen die planten in aanmerking, 

 waarvan de pluimen zoo goed als onbenaald waren ; hier was 

 slechts sprake van sporadisch voorkomende meestal zeer korte 

 naaldjes of zeer /wak verlengde spitsen. De derde groep omvat 

 de zwak tot sterk benaalde individuen. 



