— 785 — 



Wij gaan thans over tot de bespreking der nakomelingschap van 

 planten (uit F 2) met een zeer tot vrij zwakke benaalding. In het 

 geheel werden 13 pluimen afkomstig van evenveel planten met 

 een dergelijke benaalding uitgezaaid. Van de zoodanig verkregen 

 13 onderscheiden nakomelingschappen zullen hier slechts de meest 

 typische worden teruggegeven: 



Kuituur I (F 3) uit twijfelachtig benaalde plant (F 2) 

 De planten bezitten een onderling nagenoeg gelijke zeer zwakke 

 benaalding. De variaties bewegen zich binnen zeer nauwe gren- 

 zen, zoodat de veronderstelling gewettigd lijkt, dat we hier met een 

 constant ras te doen hebben. Natuurlijk zou eerst uit voortge- 

 zette afstammingsproeven kunnen blijken, of de kuituur met be- 

 trekking tot de benaalding inderdaad constant mag worden ge- 

 heeten. 



Kuituur II (F 3) uit twijfelachtig benaalde plant (F 2). 



De schommelingen lijken iets grooter, dan bij de vorige kui- 

 tuur, maar het blijft toch nog mogelijk, dat zij binnen de grenzen 

 van een constant ras liggen. Dit kan slechts door voortgezet on- 

 derzoek worden beslist. De benaalding was bij deze kuituur ge- 

 middeld sterker, dan bij de vorige; echter moet zij nog zwak ge- 

 noemd worden. 



Kuituur III (F 3 ) uit twijfelachtig benaalde plant (F 2). 

 Aantal onbenaalde planten 6 

 „ zoo goed als onbenaalde planten 4 

 „ zwak benaa'de planten 14 

 Hoewel de schommelingen niet groot zijn, mag hier geenszins 

 aan constantie worden gedacht. Wij zouden hier van een eng 

 begrensde splitsing kunnen spreken. 



Kuituur IV (F 3) uit twijfelachtig benaalde plant (F 2). 

 aantal onbenaalde planten 14 

 „ zoo goed als onbenaalde planten 11 

 „ zwak tot duidelijk benaalde planten 17 

 Hier is de splitsing zeer duidelijk. De sterkst benaalde indi- 

 viduen dezer kuituur waren echter nog niet zod sterk benaald als- 

 het moedertype in onze kruising. 



