— 789 — 



Van een scherpe grens tusschen de individuen in een aan split- 

 sing onderhevige kuituur was voor zooveel de benaalding aangaat 

 meestal geen sprake; de individuen die de uiterste typen represen- 

 teerden waren geleidelijk verbonden door overgangsvormen. Enkele 

 uitzonderingen hierop deden zich voor. In een paar gevallen, die 

 zich voordeden bij de nakomelingschap van normaal benaalde plan- 

 ten uit F 2, was tusschen de onbenaalde en zeer zwak of zwak 

 benaalde individuen eenerzijds en de van een sterkere benaalding 

 voorziene individuen anderzijds een scherpe grenstrekking moge- 

 lijk. Maar ook in andere gevallen waar de overgang wel geleide- 

 lijk was liet zich globaal een scheiding maken, doordien op zeker 

 gedeelte der serie de overgangstypen slechts schaars voorhanden 

 waren. In hoeverre in deze gevallen de evenbedoelde grensschei- 

 ding zich ook in de nakomelingschap (F 4) zal doen gelden moet 

 nog nader worden onderzocht. 



Uit het voorgaande kan volgen, dat de heterozygoten der tweede 

 bastaardgeneratie met betrekking tot de benaalding geslachts- 

 cellen voortbrengen, die voor het meerendeel als „onzuiver" moeten 

 worden gequalificeerd, in dien zin, dat deze cellen niet met één 

 der beide in de kruising elkaar tegenovergestelde karakters zijn 

 toegerust. De zuivere toepassing van Mendel's principe is hier dus 

 uitgesloten; dat een verwijderd verband hiermee bij nader onderzoek 

 zal blijken te bestaan, is geenszins onmogelijk. 



In het voorgaande werd de kruising tusschen een normaal be- 

 naalde moedersoort en onbenaalde vadersoort beschreven ; thans 

 zullen wij overgaan tot de bespreking der resultaten van de kruising 

 tusschen een zeer zwak benaalde moedersoort en een normaal be- 

 naalde vadersoort. Deze beide laatste rassen waren als zuivere 

 lijnen gekweekt, waaruit hunne constantie was gebleken. 



Bij het moederras was + 60 % der korrels onbenaald ; het overige 

 gedeelte was voor het meerendeel zoo goed als onbenaald of slechts 

 zeer zwak benaald; echter kwamen vooral aan de peripherie der 

 pluimen nu en dan korrels voor met vrij duidelijk in het oog val- 

 lende naaldjes, tot eea maximum lengte van 1.2 c.M.. Afgaande op 

 de gemiddelde naaldlengte moest liet ras zoo goed als onbenaald 

 worden genoemd. Volkomen onbenaalde pluimen kwamen bij dit 

 ras niet voor. 



Bij het vadertype waren alle korrels voorzien van een naald ; 

 de gemiddelde naaldlengte, bepaald bij de laatste generatie, bedroeg 



