— 28 - 



De uitwerking van het phosphoriet in de gevallen III en 

 IV moet hier worden toegeschreven aan de zure eigen- 

 schappen van den grond. De invloed van de plant is hier 

 geheel buitengesloten. 



Uit deze proeven trekt P. de conclusie, dat op gronden, 

 welke weinig geschikt zijn voor de cultuur, tengevolge 

 hunner zure eigenschappen, het phosphoriet als meststof 

 voor elke plant is te gebruiken, hoe gering ook haar assi- 

 milatievermogen voor phosphorzuur moge zijn. 



In dat geval is de grond het oplossende agens. Daaren- 

 tegen is het gebruik van phosphoriet op gronden vrij van 

 zure eigenschappen (bijv. zwartaarde, zandgronden en waar- 

 schijnlijk eiken grond, welke niet reeds geruimen tijd in 

 cultuur is) voor graanachtige gewassen te ontraden, niet 

 voor mosterd, lupinen en erwten. 



Uit het voorgaande blijkt, dat de uitwerking van eene 

 bemesting met natuurlijke phosphaten zeer verschillend 

 kan zijn. Deze hangt af van den aard van de plant, van 

 de oplossende eigenschappen van den grond, van de mate 

 van oplosbaarheid en van de hoeveelheid der in den bodem 

 aanwezige phosphorzuurverbindingen. De verscheidenheid 

 der resultaten laten zich in de volgende vier hoofdge- 

 vallen formuleeren. 



I Geen vorm van phosphorzuurbemesting heeft eenige 

 uitwerking op welke cultuur ook. Dit heeft plaats 

 in 't geval, dat de grond rijk is aan phosphorzuur in 

 gemakkelijk opneembaren vorm. 



II Oplosbaar phosphorzuur werkt op graan vruchten, maar 

 niet op boekweit, lupinen enz. Dit wijst hierop dat 

 de grond weinig phosphorzuur in makkelijk opneem- 

 baren vorm bevat, daarentegen is het wel voorhan- 

 den in anderen vorm. Phosphoriet zal in deze gevallen 

 geen uitwerking hebben. 



III Oplosbaar phosphorzuur werkt op alle planten, phos- 

 phoriet daarentegen enkel op boekweit, lupinen enz, 

 hetgeen aldus uitgelegd moet worden, dat de grond 



