HUIS EN ERF. 



Tot de fraaiste en gemakkelijk aan te brengen versie- 

 ringen in onze tuinen behooren de randen van kruidach- 

 tige planten. In Engeland maakt men er onder den naam 

 van „herbaceous border" veel werk van. 



Gewoonlijk bestaat de achterkant van den rand uit hees- 

 ters, zoowel bontbladerige als fraaibloeiende kunnen hier- 

 voor dienen. Men mag de heesters niet te dicht bij elkaar 

 planten, iedere plant moet de voor haar bestemde ruimte 

 zooveel mogelijk innemen, zonder de naastbij staande te 

 raken. Het is altijd nadeelig als de planten elkander in 

 hunne normale ontwikkeling belemmeren, zij worden dan 

 minder mooi, trachten door snellen lengtegroei meer ruimte 

 te krijgen, worden daardoor bijzonder lang en verliezen spoe- 

 dig beneden het blad. 



Het is daarom van groot belang te weten op welken 

 normalen omvang men voor iedere soort heester moet re- 

 kenen, om den juisten afstand te kennen, waarop men 

 planten moet. Ook met de hoogte van de volwassen plant 

 moet rekening gehouden worden, want al wenschen wij in 

 den rand in hoofdzaak kruidachtige gewassen te planten, 

 toch is het wenschelijk er eenige mooie kleine heesters 

 voor afwisseling tusschen te hebben. 



De achterkant moet, zooals we boven gezegd hebben, uit 

 de grootere heesters bestaan, het is echter gewenscht daar- 

 voor planten uit te kiezen, die met eenige zorg geheel 

 bebladerd blijven ; de soorten, die spoedig hoog opschieten 

 en van onderen kaal worden, zijn minder geschikt. Verder 

 mag er niet te groot verschil in de hoogte zijn die de plan- 

 ten bereiken, de achterkant van den rand dient uit planten 



Teysm. XIII. 1 



/> »: I; {> U I 



