— 98 — 



Nu schommelen' deze afwijkingen, altijd wel te verstaan 

 wanneer er geen kruising en bastaardeering plaats grijpt 

 met andere variëteiten, binnen betrekkelijk enge grenzen, 

 die door wetenschappelijke methoden te volgen zijn en onder 

 bepaalde wetten worden terug gebracht. 



Door teeltkeuze toe te passen bij de vruchtdragende 

 planten, kan men een gedeelte van den oogst voor zaaizaad 

 gebruikende, in de volgende generatie een beteren aanplant 

 verkrijgen. Door deze teeltkeuze geregeld voort te zetten, 

 zal ook een steeds beter zaaizaad verkregen worden, hoewel 

 er ook hier een zekere grens bestaat. 



Men kan niet door teeltkeuze van een gewas dat gewoon 

 is b. v. 10 pikol te leveren, na eenige jaren 50 pikol 

 oogsten. 



Zoo hebben maïs en graansoorten het nut der voortge- 

 zette teeltkeus aangetoond. Door bij de teelt van zaad- 

 dragers der suikerbieten, planten uit te zoeken met hoog 

 suikergehalte, heeft men weten te verkrijgen, dat bij de 

 in 't groot geteelde bieten (fabrieks-aanplant) het suiker- 

 gehalte van ongeveer 7 pCt. tot 14 pCt. is gestegen. Een 

 stijging van aanbelang boven dit gehalte schijnt thans 

 niet goed meer mogelijk. Om den aanplant echter op dit 

 gehalte te houden, is een voortdurende teeltkeuze der zaad- 

 dragers noodwendig en zulks kan slechts door ervaren 

 zaadtelers en handelaars geschieden, het is geen werk voor 

 den eenvoudigen landbouwer. 



De Vries geeft in zijn „Mutations Theorie" enkele voor- 

 beelden hoe door het staken dezer teeltkeuze een veredeld ras 

 binnen betrekkelijk zeer korten tijd achteruitgaat. Enkele 

 generaties zijn voldoende om den stamvorm weder terug te 

 roepen, vooral wanneer men hier een teeltkeuze in negatieven 

 zin toepast door de planten, welke in de niet veredelde 

 eigenschappen uitmuntten, als zaaddragers te gebruiken. 



Hoe snel enkele vrnchtboomen, b. v. hier te lande, door 

 voortplanting door zaad weder achteruitgaan is genoeg 

 bekend. 



