— 119 — 



Het slot der plantaardige parasieten vormen de Loranthus- 

 soorten ( taai-boer oeng) en een paar andere Phanerogamen. 



In het tweede gedeelte van het boek worden de dierlijke 

 parasieten besproken en wel in de eerste plaats de insecten, 

 die in de bladeren mineeren. Daarna komen de kevers, 

 rupsen, sprinkhanen enz. die de bladeren aan- of opvreten, 

 vervolgens de boorders, de laatste vollediger en beter behan- 

 deld dan de eerste. 



Van de insecten, die in den grond leven, worden uit den 

 aard der zaak de engerlingen het uitvoerigst behandeld; 

 daarop volgen de aardrapsen (oelar boemi), de krekels, de 

 veenmollen en eindelijk de termieten. 



Op de eilanden Mauritius en Réunion hebben voorts de 

 vruchten veel te lijden van de rups eener Pyralide, Thlip- 

 toceras octoguttalis Felder, die de bessen in de nabijheid 

 van het steeltje binnendringen. Daar meerdere generaties 

 van dit insect in een enkel seizoen voorkomen, is de schade 

 soms zeer aanzienlijk en overtreft zij niet zelden die van 

 de bladziekte. 



De Luizen en in het bijzonder de Schildluizen worden 

 uitvoerig besproken en aan deze bespreking knoopt zich 

 van zelve vast die van den roestdauw, de zwarte schim- 

 melvegetatie, die de luizenplagen bijna zonder uitzondering 

 vergezelt. 



Na de insecten worden een paar bladzijden gewijd aan 

 de mijten en de slakken, terwijl het laatste hoofdstuk aan 

 de aaltjes en hunne verwanten is gewijd. 



Aan het einde van deze korte bespreking zij het ons 

 geoorloofd een paar opmerkingen te maken. 



De groote objectiviteit, waarmede het boek in elkaar 

 is gezet, kan den schrijver niet anders dan tot eer strek- 

 ken, maar heeft het gevolg, dat wel eens te veel plaats 

 is besteed aan zaken, die niet van overwegend belang zijn, 

 terwijl andere, die meer de aandacht verdienen, slechts 

 vluchtig worden aangegeven. 



Aan ieder, die met de literatuur der tropische planten- 



