— 122 — 



dezen tak zil een oog, hetwelk slapend blijft als de plant niet bij- 

 zonder krachtig groeit, doch bij voldoende groeikracht zich lot een 

 sterken, korten tak, met dicht op eikander staande oogeu zal ontwik- 

 kelen. Dergelijke takken zijn zeer vruchtbaar, men mag ze niet 



wegsnijden. 



De vruchtbaarheid van een goed groeiende wijndruif hangt ge- 

 heel en al van de onderdrukking van den dief af. In ieder geval, 

 zoowel om een goei takstelsel te krijgen als om de vruchtbaar- 

 heid te bevorderen, moet de dief verwijderd worden. Deze een- 

 voudige, maar hoogst gewichtige operatie, wordt in 't algemeen slecht 

 begrepen en toch zou le ze door iederen druivenkweeker gedaan 

 moeten worden. Aan oud hout komt de dief niet voor, daardoor 

 is het mogelijk, dat sommigen, die meenen den dief te verwijderen, 

 den eersten tak en daardoor hun oogst wegsnijden. 



Als zich een tak ontwikkelt, dan zijn hieraan natuurlijk bladeren, 

 in de oksels van ieder blad zitten twee oogen naast elkaar, het 

 eene is puntig, het andere rond. Bij verderen groei ontwikkelt 

 zich het eerst het puntige oog, de daardoor ontstane tak is de dief. 

 Dezen tak moet men met de vingers uitbreken tot op den basis. 

 Als nu deze dief verwijderd is, begint het andere oog te groeien, 

 wordt dik en vult den geheelen bladoksel. De d:ef brengt zwak, 

 slecht en steeds onvruchtbaar hout voort; het tweede oog (ais de 

 dief uitgebroken is) maakt, zooals bj ven gezeg i is, een sterken, kor- 

 ten, vruchtbaren tak, met zeer dicht op elkaar staande oogen en 

 eene verdikking aan den voet. Deze verdikking geeft het ontstaan 

 aan vele deels zichtbare oogen, welke door den tak kort in te snij- 

 den zich ontwikkeien en alle vruchtbaar zijn. Verzuimt men den 

 dief tijdig weg te nemen, dan groeit hij sterk door, verdringt en 

 onderdrukt het andere oog en vernietigt dit geheel. 



Laat den tak ongeveer een lengte van 40 cM. bereiken, neem er 

 dan den top uit, en vooral ook alle dieven in de bladoksels van 

 dezen tak. Xa het verwijderen van den top zullen er misschien 

 aan het einde van den tak twee nieuwe takken ontstaau, deze 

 worden later weer op twee oogen afgenepen. 



Bij het snoeien van den wijnstok, moet er nog op gelet worden, 

 dat men bij alle soorten, welke veel merg (kern) hebben, een 

 stompje van 15 mM. boven het oog laat staan, daar de snij vlakte 

 altijd tot 1 cM. onder de oppervlakte indroogt en het daar te dicht 

 bijstaande oog anders te gronde zoude gaan. Verder moet men 



