OYER DE BEREIDING VAN ARROWROOT. 



Dr. Leü8CHer uit Jamaica geeft, over dit onderwerp eenige mede- 

 deelingen. 



Het onder den naam van arrowroot bekende meel wordt gewon- 

 nen uit eenige soorten van het geslacht Maranta, uit de familie 

 der Marantaceae. Onder echte of West-Indische arrowroot verstaat 

 men steeds dat meel en niet de surrogaten, die uit Can7ia, Curcuma 

 en eenige Cycadaceae, hetzij als echt aangeboden, hetzij ter verval- 

 sching van de echte gebruikt worden. De plant wordt even als de 

 de aardappel in de tropen verbouwd, alleen, men tracht haar een 

 goed gemest en diep omgeploegd veld te geven. Om te rijpen heeft 

 zij — wat voor de tropen lang genoemd moet worden — een jaar 

 noodig. Na dat tijdsverloop oogst men de wortelstokken en reinigt 

 ze, om ze vervolgens te schillen. Dit schillen moet zorgvuldig ge- 

 schieden, omdat de schil een harsachtige, zeer bittere stof bevat. 

 Na het schillen worden de wortelstokken nog eens goed gewasschen 

 en dan, of snel fijngewreven, of — wat beter is — tusschen sterke 

 walsen tot een fijne brij seperst. Deze valt in onder de walsen 

 staande cylinders met fijne openingen en wordt, onder voortdurend 

 toevloeien van water, vlijtig omgeroerd. Daardoor wordt het meel 

 er uit gewasschen en uit de cylinders stroomt een melkachtige 

 vloeistof, die door bamboezen buizen naar een groot bassin geleid 

 wordt, na eerst nog een zeef van een fijn mazige stof — gewoonlijk 

 mousseline — doorloopen te hebben. Nadat het meel bezonken is he- 

 velt men de bovenstaande vloeistof af of laat ze uit een zijdeling- 

 sche opening wegvloeien. 



Op de Bermuda's zet men het herhaaldelijk met zuiver water ge- 

 wasschen, nog vochtige meel in koperen pannen, die zorgvuldig met 

 fijn gaas bedekt zijn, in de zon en laat 't zoo drogen. 



In Jamaica gebruikt men houten horden of planken en droogt op 

 dezelfde wijze. Zoodra 't meel volkomen droog is verpakt men het 

 in met papier bekleede meelvaten. 



