— 184 — 



aanplant is gedurende en na dien tijd den grond droog te 

 houden, hoogstens nu en dan, wanneer het water buiten- 

 gewoon slibrijk is, een enkelen dag te bevloeien, terwijl, 

 indien daardoor de slibaanvoer beduidend verminderd mocht 

 worden, het veel beter is jaarlijks eenigen dierlijken of plant- 

 aardigen mest te gebruiken, wat vooral voor stijve gronden 

 van hoog belang zou zijn, 



dat gedurende den groei zeer veel water bespaard wordt 

 en de verversching daarvan vollediger is, indien men re- 

 gelmatig afwisselend bevloeit en droog legt, 



en dat gedurende den bloeitijd en later de sawahs vol- 

 komen droog gelegd moeten worden, alleen in zeldzame 

 gevallen bij groote droogte bevloeiïng in dien tijd nut kan 

 hebben. 



Uit een en ander volgt het ontzaggelijke nut, dat ir- 

 rigatie-brigades kunnen stichten, ook daar, waar geen staats- 

 bevloeiïngswerken zijn, en is dus uitbreiding van dien tak 

 van dienst hoogst wenschelijk, ja urgent, vooral met het 

 oog daarop, dat men niet van den inlander kan verwachten, 

 dat hij binnen afzienbaren tijd zelf tot toepassing van ge- 

 noemde aanwijzingen zal overgaan. 



Hiermee heb ik in het kort het rationeele gebruik van 

 het water aangegeven bij het planten van sawah-padi. Ik 

 zal er nu toe overgaan met een enkel woord er op te wij- 

 zen, dat voor het maken van een mooien oogst aan inlandsch 

 product volstrekt niet juist het planten van sawah-padi 

 noodzakelijk is, m. a. w. dat het in zeer vele gevallen 

 voor den inlander veel voordeeliger zijn zou indien hij zich 

 meer op de teelt van palawidja toelegde, en dat ook met 

 andere padi-soorten, die minder water noodig hebben (padi 

 gogo), zeer bevredigende, ja zelfs zeer mooie oogsten ver- 

 kregen kunnen worden. 



Om niet te veel van den hak op den tak te springen 

 zal ik dus eerst enkele voorbeelden van zeer rendeerende 

 padi-cultuur op waterarme gronden aanhalen. 



