- 197 — 



welke een taai hout opleveren en waarvan de wortels 

 geene al te groote verspreiding aan de grondoppervlakte 

 vertoonen, aangezien zulks de rotanstoelen in den groei 

 belemmert. Het is ook zaak de plantjes niet al te dicht 

 brj de wortels der steunboomen te plaatsen, daar de rotan 

 toch later van zelf tegen de ver staande boomen zal op- 

 klimmen. Wordt rotan in dichte, schaduwrijke bosschen 

 geplant, dan heeft de groei zeer langzaam plaats en krijgt 

 men ook later een ijl product. 



Min of meer aan de zon blootgesteld, groeit ze snel en 

 kan men na 6 jaar reeds een weinig oogsten. 



Groeit de rotan onder gunstige voorwaarden, dan begint 

 ze na 5 a 6 jaar te bloeien. Niet alle bloemen ontwik- 

 kelen zich tot vrucht. Terwijl dit bij een deel der stoelen 

 wel plaats vindt, gebeurt het bij een ander deel niet, 

 van daar de onderscheiding van den Inlander in rotan bini 

 en rotan laki. 



De schil van de rotanvrucht is in onrijpen toestand groen, 

 doch krijgt bij het rijpen een lichtgele kleur, waaraan men 

 dan zien kan, dat ze geschikt is voor de ontkieming. De 

 rotanvrucht heeft in rijpen toestand, door haren eenigzins 

 zoetachtigen smaak, vele vijanden, als apen, eekhoorns enz,, 

 terwijl ze, afgevallen zijnde, aan wilde varkens, kantjils en 

 herten zeer welgevallig zijn. 



De ondervinding leert, dat het uitkappen van lanen 

 (rintis) van 2 meters breedte in het te beplanten bosch, 

 in de richting van Oost naar West, de beste resultaten 

 oplevert. In die lanen dienen dan de jonge rotanplantjes 

 geplant te worden. Ten einde de uitstoeling te bevorderen, 

 vergete men niet, jaarlijks in den Oostmoesson de rotan- 

 stoelen met rulle aarde of humus aan te aarden. 



Vele inlanders leggen zich bereids op het verkrijgen van 

 rotanzaden toe, zoodat ze te Bandjermasin, Marabahan en 

 Ewala Kapoeas in de maanden Mei, Juni en Juli verkrijg- 

 baar zijn, tegen den gemiddelden prijs van 60 cents per 

 .gantang, wegende ongeveer 3 kilo. 



