— 210 - 



In Amerika is de vrucht in den handel bekend als „Grape fruit;" 

 daar de wijndruif in het Engelsch ook met den naam van „Grape" 

 aangeduid wordt, kan zulks aanleiding tot veel verwarring geven. 

 Alsof er nog niet genoeg naamsverwarring bestond, houden de 

 Amerikanen er in sommige streken nog een anderen naam op na. 

 Zoo noemen een paar bekende schrijvers over vruchten, dr. Bonovia 

 en E. H. Hart, den naam „Shodock" synoniem met pomelo. Zulks is 

 in zoover juist dat zij beiden tot dezelfde soort behooren ; de 

 Shodock geeft echter grootere, ietwat peervormige vruchten, die veel 

 zwaarder zijn, soms tot 15 Eng. ponden wegen. 



Shodock is de naam van een scheepsgezaghebber, die genoemde 

 verscheidenheid in Amerika importeerde. 



De plant is afkomstig uit den Indischen Archipel en van daar 

 naar Amerika overgebracht. Ofschoon de pompelmoes meer dan 

 100 jaar geleden in Amerika gekweekt is, maakte men er weinig 

 werk van en hoewel de vrucht gemakkelijk vervoerd kan worden, 

 werd zij slechts plaatselijk gebruikt. Verschillende oudere schrijvers, 

 die Florida bezochten, bespraken de vrucht met weinig waardeering; 

 de pomelo, zoo schreef White in 1868, is niet bijzonder saprijk, 

 de smaak is zoet zuur met een bitteren nasmaak ; zij is voor den 

 handel waardeloos. Het is of men hier eene beschrijving vindt 

 van onze minder goede variëteiten of wel van de goede variëteiten, 

 die in de omstreken van Batavia zulke heerlijke vruchten geven, 

 als men ze in hooger liggende streken overplant. 



Latere bezoekers, uit de noordelijker staten, oordeelden er gunstiger 

 over. Of er langzamerhand betere variëteiten ontstonden of dat 

 de vruchten door verbeterde cultuurmethoden in kwaliteit vooruit zijn 

 gegaan, kan moeielijk nagegaan worden. Het is echter een feit, 

 dat er vraag naar begint te komen. In 1880 werden voor het 

 eerst zeer kleine hoeveelheden naar Philadelphia en New- York 

 verscheept en thans bestaat er een geregelde handel in. 



De pompelmoes in Florida wordt beschreven als een boom, die 

 tot 30 vt. hoog opgroeit, de schors is zacht bruingrijs, de takjes 

 zijn hoekig of bijna rond, de jonge blaadjes ietwat behaard en 

 hebben een lichtgroene tint, de oude bladeren zijn ongeveer eivormig, 

 stomp gepunt, golfrandig en zacht donkergroen gekleurd, de blad- 

 steel is gevleugeld, de bloemen zijn groot, wit, zoetgeurend en komen 

 in trossen voor, de vrucht is rondachtig, soms iets afgeplat, bij 

 andere verscheidenheden eenigszins verlengd, het vruchtvleesch is 



