— 273 — 



schikt zijn om gesneden te worden, als de vruchtjes zich 

 gevormd hebben. Er bestaan hiervan verscheiden varië- 

 teiten. De plant wordt in het klein door de inlanders 

 aangeplant en heet in het Soendaneesch gandroeng. 



Een eigenaardig gras is Coix Lacryma L., in het Hollandsen 

 Jobstranen geheeten, door de inlanders djali batoe genoemd. 

 Het is een forsche, éénjarige plant, met groote, ijle bloem- 

 pluimen, die algemeen in het wild voorkomt. De vrouwe- 

 lijke bloemen zijn besloten in een zeer hard wordend, 

 eivormig, porceleinachtig, blauwwit, glimmend omhulsel, dat 

 ongeveer 1 cM. lang is en aan den top een kleine opening 

 heeft, waardoor de algemeene bloemsteel, die verder slechts 

 mannelijke bloemen draagt, naar buiten treedt. Tijdens 

 den bloei steken ook de stempels door deze opening 

 naar buiten. De rijpe vruchtjes nemen ongeveer de 

 geheele ruimte binnen dat omhulsel in beslag, zoodat 

 het geheel dan ook gewoonlijk als het vruchtje be- 

 schouwd wordt. Meermalen vindt men twee van deze 

 eigenaardige lichaampjes, waaraan de pluimen hun sier- 

 waarde ontleenen, boven elkaar. De inlanders rijgen ze 

 tot snoeren aaneen . 



Bij Coix agrestis Lour., djali betoel, die wel door de inlan- 

 ders aangeplant en gegeten wordt, hebben de omhulseltjes 

 een licht bruine tint. 



Bij de kleinere grassen zijn verscheiden soorten met 

 sierlijke bloeiwijzen; zoo o. a. eenige soorten van Pennise- 

 tum, b. v. P. Ruppelü Steud., P. macrourum Hochst., P. 

 longistylum Trin., die alle smalle, lang behaarde aren in 

 verschillende tinten hebben. 



Chloris barbata Swartz. is te herkennen aan de rood- 

 bruine, smalle aren, waarvan er een aantal aan den top 

 van den stengel bijeen staan. Evenals bij de Pennise- 

 tum-soorten is het zaak deze in zeer jongen toestand te 

 plukken, daar zij anders gemakkelijk uitvallen. 



Onder de Pamcwm-soorten vindt men er eenige in bosch- 

 achtige streken, wier fijn verpeelde pluimen, mits niet in 



