— 279 — 



Ik wil aan de bekwaamheid der jury in geen enkel opzicht 

 te kort doen, maar behalve, dat zij met bedoeling wat 

 royaal geweest is, omdat het eene eerste tentoonstelling 

 was en men dus de inzenders niet te veel wilde ontmoe- 

 digen, heb ik een flauw vermoeden, dat de mildheid der 

 jury met bovengenoemd feit, n. 1. dat haar taak haar wel 

 wat zwaar viel, ook eenig verband houdt. Ook dat de 

 jury haar eigen inzendingen had te bekronen vergemak- 

 kelijkte haar arbeid niet. 



Ofschoon deze tentoonstelling veel beter georganiseerd 

 was, dan dat b. v. in 1893 te Batavia het geval heet 

 geweest te zijn, moet mij toch de opmerking van het hart, 

 dat ik een catalogus erg gemist heb. Wel waren gelijk- 

 soortige voorwerpen zoo veel mogelijk bij elkander geplaatst, 

 maar toch blijft het zeer moeilijk en een omslachtig werk 

 om zich op de hoogte te stellen van het bezienswaardige, 

 indien men daarbij niet eenige leiding heeft, welke leiding 

 het publiek het gemakkelijkst verstrekt kan worden in 

 den vorm van een catalogus. Wel is het juist, dat een 

 groot deel van de menschen zich toch niet de moeite 

 getroost om zich te orienteeren, ik wil echter hopen, dat 

 dat niet de bedoeling van de tentoonstellingscommissie 

 geweest is. 



Verwacht had ik eigenlijk dat inlandsche inzendingen 

 op het gebied van nijverheid en land- en tuinbouw de groote 

 meerderheid zouden uitmaken. Jammer, dat dit niet het 

 geval was. In dat opzicht zou er nog zoo enorm veel nut te 

 stichten zijn, meer toch dan op het gebied van Europeesche 

 nijverheid, die reeds zoo veel beter gewapend is in den 

 strijd om het bestaan. Toch waren inzendingen van Euro- 

 peanen minstens even sterk vertegenwoordigd, al waren de 

 producten gewoonlijk met inlandsch werkvolk gefabriceerd. 



Een van de mooiste inzendingen op inlandsch landbouw- 

 gebied was zeker die van padi- en djagoeng-soorten en andere 

 producten uit het district Tamanan. 



