EENE VEREENIGING TOT BEVORDERING VAN DEN 

 TUINBOUW IN NED. OOST-INDIË. 



Toen ik in 1892 met verlof in Nederland vertoefde en 

 van die gelegenheid gebruik maakte om hier en daar voor- 

 drachten te houden over plantengroei enz. op Java, infor- 

 meerden verschillende invloedrijke leden van de Koninklijke 

 Nederlandsche Maatschappij van Tuinbouw en Plantkunde 

 naar de mogelijkheid, hier afdeelingen te stichten van ge- 

 noemde Maatschappij. Ik meende niet op dat denkbeeld 

 te kunnen ingaan, omdat er te veel praktische bezwaren 

 tegen bestonden en omdat de leden in Indië er zoo weinig 

 aan zouden hebben. Reeds vroeger wendde Diwan Nooten 

 pogingen aan zoo iets tot stand te brengen, waarin hij 

 niet mocht slagen. 



De leden der genoemde Maatschappij ontvangen het week- 

 blad der M*j, zij hebben vrijen toegang tot alle tentoon- 

 stellingen, die door haar gehouden worden, evenals tot de 

 cursussen en voordrachten van de tuinbouwleeraren in 

 de verschillende afdeelingen, en verder, wat wel het voor- 

 naamste is, zij steunen den Nederlandschen tuinbouw. 

 Al deze voordeelen, tenzij het laatste, zouden voor de In- 

 dische leden weinig waarde hebben. 



Het Weekblad der M«, hoe goed ook geredigeerd, handelt 

 uit den aard der zaak meer over den tuinbouw in Neder- 

 land, dus in een ander klimaat, dan over dien in Indië 

 en al komen er wel eens opstellen in voor, die den plan- 

 tenliefhebber hier interesseeren, zij vormen toch eene uit- 

 zondering. 



Er staat echter tegenover, dat de Kon. Ned. Tuinb. 

 My. eene krachtige vereeniging is, die zoowel onder de 



Teysm. XIII. 83 



