EENIGE AANBEVELENSWAARDIGE 

 NIEUWE ROZEN. 



In de eerste plaats wensen ik een en ander mede te deelen 

 over nieuwigheden in mosrozen, een soort die in Europa 

 zeer in aanzien is. 



De mosroos is waarschijnlijk door een toeval ontstaan 

 of voortgekomen uit zaailingen van de gewone centifolie- 

 roos en wel hoogstwaarschijnlijk in den omtrek van Carcas- 

 sone. Zij heeft de eigenaardigheid, dat bloemsteel en kelk 

 als met zijdeachtig, groen- of roodachtig mos voorzien 

 zijn. De bloemen zijn, vooral in knopvorm, in Europa zeer 

 gezocht voor bouquetten, te meer daar zij zeer geurig zijn. 

 De geopende bloemen zijn minder mooi. 



Deze soort heeft twee verscheidenheden, de oorspronkelijke 

 bloeit maar eens in 't jaar; meermalen zijn rozen van die varië- 

 teit in Indië ingevoerd, gewoonlijk echter zonder resultaat, 

 daar die voor hier te lande totaal ongeschikt zijn, van daar 

 waarschijnlijk 't gezegde „mosrozen bloeien in Indië niet". 



Intusschen beproefde men in Europa omstreeks hetjaar 1860 

 die roos te verbeteren, voornamelijk om sterker bloeiende 

 soorten te krijgen en kruiste ze met Portland-rozen, daardoor 

 kreeg men de doorbloeiende mosrozen, Rosa muscosa bifera. 



Zulks wetende, liet ik mij niet afschrikken door het 

 algemeen gezegde dat mosrozen hier niet bloeien en daar 

 ik op eene hoogte van 3000 voet woon bestelde ik eenige 

 soorten in Europa. Ik smaakte het genoegen te onder- 

 vinden dat sommigen in dit klimaat even dankbare bloei- 

 sters waren als de algemeene bekende remontant-roos „La 

 Reine", ja, als „Mad me Moreaiï\ mits men ze goed snoeide. 



