— 369 — 



nadat de boomen in den westmoesson rijkelijk jong blad 

 gemaakt halden werd dit onderzocht; het bleek 0. 88 pCt. caffeïne 

 te bevatten. 



Voor het caffeïne-gehalte der zaden vindt men 1.29 pCt. op- 

 gegeven 1). Tijdens het onderzoek der blaren beschikte ik slechts 

 over een enkel zaad, waarin Dr. Tromp de Haas, die zich op mijn 

 verzoek met 't onderzoek belastte, microcheraisch dat bestanddeel 

 aantoonde. 



Eene quantitatieve bepaling van het caffeïne in de nu geoogste 

 zaden 2), gaf een gehalte van 1.8 pCt., berekend op volkomen 

 droge stof. 



Ik geloof niet, dat men uit deze hojgere waarde nu de conclusie 

 mag trekken, dat de hier gecultiveerde Coffea stenophylla inderdaad 

 meer caffeïne bevat dan de uit Afrika afkomstige, veeleer vermoed 

 ik, dat het verschil gelegen zal zijn in de analyse-methodes 3). Ze- 

 kerheid dienaangaande zou natuurlijk alleen verkregen kunnen 

 worden door het onderzoek van twee monsters volgens een zelfde 

 methode. 



Ik was nog in de gelegenheid de verhouding te bepalen van 

 het gewich r dezer koffie in hoornschil tot dat der afgewerkte. 



100 dl. goed lucktiroge hooruschilkoffie gaven 79 dl. koffie 

 en 21 dl. hoornschil. De koffie bleek nog 13 pCt. water te 

 bevatten. 



Ten slotte vermeld ik nog, dat de vruchtschillen van deze koffie- 

 soort salicylzuren niethylaether bevatten. Dr. Tromp de Haas 

 vond hier deze stof, die in het plantenrijk zoo zeer verbreidis, 

 in de schillen van Liberia-koffie. In die van Arabische koffie kon 

 ik ze echter niet aantoonen. 



Buitenzorg, Juli 1902. 



\) Engler's Jahrbücher Bd. 25 d. 233. 



2) De analyse-methode, die gevolgd werd, was de op blz. 145 van 't 

 verslag van 'sLands Plantentuin over 1898 beschrevene. 



3) De hier gevolgde methode, die de caffeïne fraai wit levert, geeft 

 grooten waarborg, dat men geen te hooge uitkomsten verkrijgt. 



