- 384 — 



Nadat de oogen van hechtwortels in ranken aanvingen 

 uit te loopen, werd begonnen met de nieuwe ranken, indien 

 zij een voldoende lengte hadden bereikt, te leiden en waar 

 noodig te binden, waarvoor gewoon tali-bamboe werd ge- 

 bezigd. Hadden de ranken een hoogte van 1 meter 

 bereikt, wat veelal nog binnen het jaar gebeurde, zoo 

 werd op genoemde hoogte aan de schaduwboomen een 

 bamboe-staak van 5—6 meters lengte, weer met be- 

 hulp van tali-bamboe, bevestigd. Langs de bamboe werd 

 nu de vanielje verder geleid. In den loop der jaren vormde 

 zich nu als het ware een dichte guirlande van vanielje- 

 ranken, een niet te ontwarren bladeren- en stengelmassa. 

 De dicht bij den grond komende ranken en stengels verloren 

 daarbij het grootste deel van hunne bladeren. De verdere 

 behandeling van den tuin bestond uit het telkenjare 

 vernieuwen van de bamboestaken, welke voorzichtig op 

 de plaatsen der oude werden gestoken, en het opbinden 

 en leiden der ranken. 



Hoe voorzichtig, zoo deelde men mij mede, het verwis- 

 selen der bamboes ook geschiedde, toch was het onver- 

 mijdelijk dat ranken gekneusd en beschadigd werden. Hier- 

 van bespeurt men aanvankelijk weinig, doch na eenigen 

 tijd, vooral wanneer droogte intreedt, ziet men heele ran- 

 ken, vaak nog met onrijpe vruchten beladen, langzamerhand 

 verwelken en afsterven, welk verschijnsel ons op het 

 eerste gezicht aan de een of andere ziekte doet denken. 

 Geeft men zich de moeite een aldus getroffen rank te 

 ontwarren en te vervolgen, zoo komt men ten slotte 

 aan de plek, waar de communicatie met het wortelgedeelte 

 is verbroken door afsterving van het weefsel ter plaatse, 

 waaraan duidelijk te zien is, dat de oorzaak aan grove 

 uitwendige beschadiging moet worden geweten. Met het 

 oog hierop verdient het aanbeveling de doode steunsels, 

 indien noodig, te vernieuwen in den tijd vallende na den 

 oogst en vóór den nieuwen bloei. 



De vanielje liet men niet hooger ranken, dan de hoogte 



