EEN OPMERKING OVER ZONNESCHIJN- 

 WAARNEMINGEN. 



In het tijdschrift Teijsraannia, Jaargang 1900 1), komt 

 een opstel voor van Dr. J. G. Kramers over „Zonneschijn- 

 opteekenaars." 



Daarin worden op voor ieder bevattelijke wijze verschil- 

 lende instrumenten beschreven, die voor bovengenoemd 

 doel in gebruik zijn, o.a. ook een toestel, hetwelk tot nu 

 toe als de meest doelmatige en eenvoudigst ingerichte 

 zonnemeter voor de praktijk is aan te bevelen. 



Dit toestelletje, dat door Dr. Kramers op pag. 160 is af- 

 gebeeld, bestaat uit twee platte koperen of zinken doozen, 

 waarvan de een gericht is naar het oosten en bestemd is 

 voor de waarneming van zonsopgang tot twaalf uur 's mid- 

 dags, terwijl in de andere, die naar het westen gekeerd is, de 

 duur van den zonneschijn na twaalf uur wordt opgeteekend. 

 % Aan de duidelijkheid dier beschrijving heb ik niets toe 

 te voegen en verwijs daarom gaarne ieder, die over de werk- 

 wijze van dien zonneschijnopteekenaar wil ingelicht zijn 

 naar bovengenoemd artikel. 



Gedurende de maanden Maart- Augustus van dit jaar ge- 

 bruikte ik zelf in Deli bij mijn assimilatieproeven van 

 tabak eveneens zulk een zonnemeter, die mij daar uitmun- 

 tende diensten bewees. 



Alleen kwam het wel eens voor, dat de zonneschijnwaar- 

 neming niet zoo scherp op het blauwe lichtdrukpapier bin- 

 nen de doozen was opgeteekend, dat een in alle opzichten 

 preciese aftelling van de uren zonneschijn per dag kon 

 geschieden. 



Het lichtdrukpapier, dat ik gebruikte en dat algemeen 



1) Deel 10, blz. 157-165. 



