— 439 — 



HET GEDRAG DER LEGUMINOSEN TEN OPZICHTE VAN 

 HET KIEMEN EN DE INVLOED, WELKE ORGANIS- 

 MEN DAAROP UITOEFENEN. 



In een uitvoerige studie toont Hiltxer aan dat het gewone 

 onderzoek der zaden op kiemkracht en kiemingsenergie voor de 

 praktijk nog niet die waarde heeft, dat zij er volkomen betrouw- 

 bare conclusies uit kan trekken. 



Daar nog niet alle factoren bekend zijn, die op de kieming der 

 zaden, zoowel in het vrije veld als in de kiemapparaten der zaad- 

 contröle-stations, vooral in het eerste geval, invloed hebben, moeten 

 hieraan de tegenstrijdige resultaten worden toegeschreven, vaak 

 verkregen tusschen de zaadcontróle-stations onderling en tusschen 

 het attest van deze en de praktijk. 



Schrijver heeft nu nagegaan wat de oorzaken daarvan kunnen 

 zijn. Om deze op te sporen stelde hij vooraf een onderzoek- 

 in naar den bouw en de algemeene eigenschappen der Leguminosen- 

 zaden, de ziekten van dezelven en de voortbrengers ervan, het ge- 

 drag van gezonde en besmette of in hun levenskracht geschade 

 Leguminosen-zaden gedurende het kiemingsonderzoek, de hardhuidig- 

 heid ervan en ten slotte trachtte hij het verband op te sporen 

 tusschen de organismen in den bodem en de Leguminosen-zaden. 



Bij zijn onderzoek vond H. de uitspraak van Büchner, dat versche. 

 gezonde zaden volkomen vrij zijn van schimmels en van bakteriën, 

 bevestigd, maar nam hij tevens waar dat genoemde organismen als 

 ziektekiemen vaak in zaden worden aangetroffen en zelfs in zulke, 

 welke uitwendig en soms ook nog bij de kieming den indruk 

 maken, alsof zij in alle opzichten normaal waren. 



Verder bleek, dat door het weeken der zaden in water hun weer- 

 standsvermogen met betrekking tot de organismen van den bodem 

 sterk achteruit gaat, op grond waarvan het weeken van zaden 

 vóór het zaaien ontraden wordt. 



Proeven met sterk beschimmelde zaden toonden aan, dat deze onder 

 bepaalde omstandigheden nog normaal kunnen kiemen ; zaden besmet 

 met bacteriën, afkomstig uit slecht kiemende, zich in ontleding bevin- 

 dende zaden, kiemden eveneens even goed als de niet besmette zaden. 

 H. neemt drie groepen van organismen aan t.w. l e organismen, 

 die enkel voor de zaden gevaarlijk kunnen worden, maar niet 

 vermogen over te gaan op de kiemplantjes of de daaruit ont- 

 wikkelde planten; 2 e organismen, die zoowel voor de zaadkorrel 



