— 440 — 



als het kiemplantje gevaarlijk zijn; hiertoe behooren de schimmels 

 Botrytis cinerea, Rhizopus nigricans en Pythium de Baryanum ; 

 3 e schimmelsoorten, welke de zaadkorrels aantasten en van deze 

 kunnen overgaan op de daaruit reeds krachtig groeiende planten, 

 de belangrijkste vertegenwoordiger van deze groep is Ascochyta 

 Pest, groote gelijkenis hiermede heeft Colletotrichum Lindemuthia- 

 num, die in Amerika een gevreesde ziekte in de boonen (Phaseolus) 

 veroorzaakt. Als bestrijdingsmiddel hiertegen past men eene on- 

 derdompeling der zaden gedurende 1 uur in eene ammoniakalische 

 kopercarbonaat-oplossing toe ( 42 gr. kopercarbonaat, 0.5 \ l ammo- 

 niak, 4.5 1* water of eene onderdompeling van 5 minuten in 

 water van 50°C.) 



Bij het onderzoek naar de hardhuidigheid van Leguminosen-zaden 

 vond H., dat een kunstmatig drogen der zaden genoemde eigenschap 

 bevordert. 



H. kent aan de hardhuidigheid der Leguminosen-zaden de beteekenis 

 toe van als beschutting te dienen tegen den schadelijken invloed 

 van de organismen in den bodem, daar hij aantoonde dat door 

 wateropneming gezwollen zaden aan genoemde organismen weinig 

 weerstand bieden. 



Om de hardhuidigheid van zaden op te heffen beveelt H. aan 

 de zaden 10 — 24 uur, al naar den aard en grootte ervan, in 

 geconcentreerd zwavelzuur te dompelen, daarna uit te wasschen in 

 eens met veel water en ten slotte 5 — 20 min. weeken in verdunde 

 kalkmelk. 



Wat betreft het verband tusschen Leguminosen-zaden en organismen 

 in den grond, zoo blijkt het bestaan daarvan uit H. 's proeven, die 

 tevens aantoonen, dat het niet ontkiemen van bedoelde zaden een 

 gevolg is van den invloed dier organismen. Met het oog hierop 

 beveelt H. aan bij de kiemkrachtsbepaling van zulke zaden 

 ook acht te geven op de resultaten, die de kieming geeft, indien de 

 zaden worden uitgelegd in aarde, afkomstig van het veld, waarop 

 zij naderhand worden uitgezaaid. 



Om den schadelijken invloed van de organismen van den grond 

 zoo veel mogelijk te ontgaan, moet volgens H. het z.g. voorkiemen 

 der Leguminosen-zaden in vochtig zand het beste middel hiertegen 

 zijn. Kalkbemesting kort voor den uitzaai heeft, wel is waar, niet 

 in die mate als het voorkiemen, eveneens een gunstige uitwerking. 



Het voorkiemen in zand, dat even vochtig is gemaakt, hangt 



