— 529 - 



ze op boomen, waarin voldoende sapstroom is, geënt worden. 

 Als de takjes niet te droog of te vochtig bewaard worden, 

 kunnen zij daarna gemakkelijk behandeld worden. 



Het oculeeren schijnt in Californië de gewone methode 

 van veredeling te zijn, men gaat op de volgende wijze te 

 werk: eerst wordt een overlangsche snede van boven naar 

 onderen gemaakt, aan het benedeneinde daarvan maakt 

 men de dwarssnede, in plaats van aan den bovenkant zooals 

 gewoonlijk te doen gebruikelijk is. Men acht de aangege- 

 ven methode beter, omdat het regenwater dan niet zoo 

 gemakkelijk in de gemaakte wonde dringt. Het verband 

 wordt gemaakt van dunne strooken wasdoek, waarmede de 

 knop en de insnijding geheel bedekt worden. 



Naarmate van het weer en den groei der boomen maakt 

 men het verband eerst na vier of zes weken los. 



Soms neemt men den top van den tak na de enting dadelijk 

 weg, soms snijdt men alle er boven groeiende takjes op 

 één na af, die dient om den groei er in te houden, einde- 

 lijk bindt men den tak boven de ent ook wel af. De twee- 

 de methode is de zekerste en in de meeste gevallen aan 

 te bevelen. 



De neiging van de Washinton Navel en van meer ande- 

 re oranjes, om bij krachtigen groei hangende takken te 

 vormen, is te wijten aan het feit, dat de jonge en zachte 

 loten niet krachtig genoeg zijn om de zware bladeren te 

 dragen. Worden die takjes echter vóór het zoover is in- 

 genepen dan zullen zij spoedig de noodige stevigheid krijgen. 

 Het is daarom noodzakelijk, tijdens de periode van den 

 groei, de boompjes voortdurend na te gaan en waar het 

 noodig is, de jonge loten in te nijpen. Al kan het bij oudere 

 boomen ook nuttig zijn, het komt bij jonge boomen tot 

 op ongeveer vijfjarigen leefttijd het meeste voor. 



Het nut van een boom met meer rechtopgroeiende takken 

 tegenover een met hangende, valt spoedig in het oog, bij 

 eerstgenoemde zijn de takken sterker, bij ruime vrucht- 



