— 532 — 



verbrand worden. Is de ziekte al wat ver gegaan dan is 

 het eenige middel om niet meer boomen te verliezen, de 

 aangetaste er geheel uit te graven en te verbranden. 



De derde kwaal is de z. g. pokziekte. Boomen door deze 

 ziekte aangetast beginnen in het voorjaar goed te groeien, 

 maar de jonge takjes worden spoedig geel zij laten de 

 bladeren vallen en sterven weldra tot op het oude hout 

 af, men ziet daarop een bruine korrelige massa, en lang- 

 zamerhand sterft het oude hout ook. Proeven om door de 

 toepassing met bouillie bordelaise en met kopersulphaat 

 de kwaal te bestrijden gaven weinig resultaten. 



Bijna in al de gevallen kon de oorzaak gevonden worden 

 in den harden, minder goed doorlatenden ondergrond, de 

 ziekte is dus een gevolg van minder goede grondbewer- 

 king. Nauw met deze kwaal is de ziekte verwant, die 

 men herkent aan de gestippelde of gemarmerde bladeren, 

 ook hier groeit de plant niet goed door en sterven de takjes 

 op den duur af. Men zoude zulks gedeeltelijke chlorose 

 of bleekzucht kunnen noemen, men heeft daarom getracht 

 de kwaal door toevoeging van ijzer enz. te verhelpen, zon- 

 der veel resultaten. Het schijnt, dat ook deze kwaal aan 

 den toestand van den ondergrond geweten moet worden, 

 want bij de aangetaste boomen, bleek het gewoonlijk dat 

 de ondergrond bestond uit eene laag droog zand of steenen. 

 Als een goed groeiende boom plotseling minder goed begint 

 te groeien en jonge gemarmerde bladeren krijgt, is zulks niet 

 toe te schrijven aan gebrek aan voedsel in den grond, maar 

 eenvoudig aan den minder goeden toestand der diep groeien- 

 de wortels. 



Het is, evenals bij de vorige kwaal, een gebrek in den 

 ondergrond waaraan de ziekte toegeschreven moet worden. 



W. 



