— 534 — 



onder de oogen van een paar exporteurs van orchideeën ; 

 één deelde mij mede, dat ze op Java nog nooit gevonden 

 was, de andere dacht, dat ik de bloem met zwaveligzure 

 dampen had wit gemaakt. 



Een paar dagen daarna kreeg ik het werk in handen 

 van J. Linden „Les orchidées exotiques", maar vond haar 

 daarin niet beschreven. Daarom doopte ik dit unicum 

 Wonosarii naar den Ardjoeno-top, aan welks helling ze 

 gevonden is, op eene hoogte van ± 3500 voet, in een 

 ouden koffietuin op een koffieboom. 



Ziehier de beschrijving: 



Plant en habitus als de gewone Vanda tricolor suavis, 

 stengel, bladeren, bloemsteel en vrucht lichter getint. 



Bloem. Ze behoort tot de grootbloemige variëteiten. Kroon 

 en kelkbladeren zuiver wit, de vlekken zeer weinig in getal, 

 mat wasgeel of licht stroogeel. Spoor wit, lip wit, de twee 

 zijlobben der spoor wit, de zijlobben der lip van af den 

 rand naar de lip toe, licht stroogeel genuanceerd, waar de 

 lip zelve in de spoor overgaat voorzien van drie ietwat 

 donkerder gele strepen; alle bij de Vanda tricolor roodbruine 

 of lila nuances zijn bij deze in het lichtgele, zoo licht 

 zelfs, dat men de bloem van zeer dichtbij moet bezien om 

 de afwijkingen en verschillende nuanceeringen van wit 

 en geel te kunnen onderscheiden. 



De ondervolgende kruisbevruchtingen zijn door mij gedaan: 



Vanda tricolor suavis Widodarii x zich zelve, 

 n » » ii ii de gewone, 



de gewone x de vondst, 

 welke, voor zoover ik kan oordeelen, geslaagd zijn. Ik 

 denk de nieuwe variëteit te fotographeeren en zoodra ze 

 wederom bloeit te signaleeren in het tijdschrift. „L'Orchi- 

 dophile." 



B. J. C. Verheij. 



Wonosari, 26 November 1902. 



