- 559 — 



Onder den naam Pahnarosa- of 0. Indische geranium-olie 

 komt een olie uit Britsen Indië, die van een in 't wild 

 groeiend gras heet gewonnen te worden (Andropogon Schoe- 

 nanthus L.). Vooral in West-Kandesh wordt dit gras gevon- 

 den, dat tegen het eind van den regentijd door Mohame- 

 danen, die de olie er uit stoken in primitieve toestellen, 

 gekocht wordt van de inboorlingen (Bhils). 



Talrijke pogingen om de moederplant van de Palmarosa- 

 olie te krijgen hebben mij tot nu toe geen resultaat opge- 

 leverd, er bestaat thans echter eenig gegrond vooruitzicht, 

 dat binnenkort uit Br. Indië eenige planten ontvangen 

 zullen worden. Ook van deze olie is geraniol een voornaam 

 bestanddeel. Haar reuk, die aangenaam is, herinnert tevens 

 aan rozenolie. 



Bombay is de uitvoerhaven van de Palmarosa-olie, waar- 

 van de productie in 1879 ongeveer 3600 kilo bedroeg. Se- 

 dert is zij gestegen tot 20000 kilo. 



Een Andropogon-sooit, die niet in hare bladeren, maar in 

 hare wortels eene welriekende olie voert is A. muricatus 

 Retz., in Britsch-Indië vetiver of cus-cus, hier te lande akar- 

 wangi genoemd. De geurige wortels zijn bekend genoeg; 

 in Britsch Indië vervaardigt men er matten, mandjes e.d. 

 van. Ze worden ook naar Europa uitgevoerd om er de 

 aetherische olie uit te bereiden. De opbrengst uit droge 

 wortels bedraagt van 0.4 — 0.9 %. Op Réunion wordt de 

 olie in vrij groote hoeveelheden gewonnen, van hier voert 

 men daarentegen nu en dan wel wortels uit. 



De olie, die eene donkerblonde tot donkerbruine kleur 

 bezit, is zeer dikvloeibaar, moeielijk vluchtig en van een 

 sterken geur. De op Réunion uit versche wortels be- 

 reide olie is eenigszins dunner vloeibaar. 



De Cultuurtuin bezat reeds jaren geleden een aanplant 

 van deze grassoort, die nu en dan vernieuwd werd door 

 de planten te scheuren en op een ander terrein te planten. 

 Deze planten bloeiden nimmer. Eenige jaren geleden ont- 



