TJANGKOKKEN. 



met 2 platen. 



Een der in Indië gemakkelijkste wijzen van plantenver- 

 meerdering is wel het tjangkokken. Velen verkeeren in 

 den waan, dat we hier met eene speciaal Indische methode 

 te doen hebben, en dat het woord tjangkok niet in het 

 Nederlandsch te vertalen is. Dit is geheel onjuist, het is 

 eene werkwijze, die bij den tuinbouw in Europa al lang 

 in gebruik is. Men past ze daar echter niet zoo algemeen 

 toe als hier, omdat men bij kleinere planten liever van 

 stekken gebruikt maakt, men kan dan een veel grooter 

 aantal jonge plantjes van een enkele plant kweeken en voor 

 het stekken kunnen veel kleinere takjes dan voor het tjang- 

 kokken genomen worden. Is het in Europa te doen om 

 dadelijk over grootere planten te beschikken, zooals bij 

 vruchtboom en, dan ent men op tamelijk groote, uit zaad 

 gekweekte planten. 



Stekken en enten is bij de meeste planten niet zoo ge- 

 makkelijk, het vereischt meer kennis en handigheid en 

 vooral meer zorg, dan het tjangkokken, ik veronderstel dat 

 zulks de voornaamste reden is, waarom het laatste hier zoo 

 algemeen in gebruik is. 



Zoowel bij het stekken als bij het tjangkokken, is het 

 doel, een tak te doen bewortelen; neemt men bij eerstge- 

 noemde methode echter het takje dadelijk geheel van de 

 plant en laat het daarna bewortelen, bij het tjangkokken laat 

 men den tak zoolang aan de plant tot hij beworteld is. 



In het „Nederlandsch Tuinbouwblad" van 4 Oct. van dit 

 jaar komt er een opstel over voor. Het tjangkokken is in 

 Holland het meest bekend onder den naam marcotteeren, van 



