— 566 — 



den grond bevestigd is, het doel bereikt wordt, terwijl bij 

 c. hetzelfde geschiedt door afringen. 



Is het om de een of andere reden onmogelijk om den tak 

 in den grond te brengen, dan maakt men gebruik van een 

 bloempotje, dat van boven naar onderen, doorgesneden is, 

 zoodat men twee gelijke helften krijgt, die om den geringden 

 tak gelegd worden, zoodat zij weer een gesloten geheel vor- 

 men, dat met aarde, mos of de een of andere stof, waarin de 

 planten gemakkelijk wortelen, gevuld wordt en voortdurend 

 vochtig gehouden moet worden. Bovengenoemde wijze 

 is al nagenoeg hetzelfde als ons tjangkokken, met dit verschil 

 dat men in Europa gebruik maakt van bloempotjes en hier 

 van klapper- of indjoekvezel. 



Bijna iedere land- of tuinbouwer in Indië maakt met 

 min of meer succes tjangkokan's. Er is echter een voorname 

 factor, waar hier te weinig op gelet wordt, namelijk op 

 de keuze van den tak waarvan men de jonge plant wenscht 

 te kweeken. 



Er bestaat bij velen eene neiging om groote, dikke, oude 

 takken voor den tjangkok uit te kiezen; het denkbeeld 

 dat eene dergelijke tak eerder vruchten geeft, zal wel de 

 aanleiding tot deze wijze van doen zijn. Soms bereikt men 

 dit doel ook wel, maar wat men er nimmer mede bereikt is 

 een goed gevormde, krachtig groeiende, gezonde plant er uit te 

 kweeken. En ook niet altijd gelukt het zulke oude takken, ook 

 al hebben ze door het tjangkokken flinke wortels verkregen, 

 te doen doorgroeien, nadat zij van de moederplant afgenomen 

 zijn. Het komt er natuurlijk bij de keuze van den tak in 

 de eerste plaats op aan, eene zoodanige te nemen, waaruit 

 eene goed gevormde plant kan groeien, het is daarom het 

 beste een rechtopgroeienden tak te tjangkokken. De mooiste 

 takken vindt men boven in de boomen, daarin zit beter 

 groei dan in de meestal krom gegroeide onderste of zijtakken, 

 deze hebben dikwijls gebrek aan licht gehad en zullen zich 

 ook als tjangkok minder goed ontwikkelen. Yerder mogen 

 de takken niet te oud zijn, het duurt langer vóór zij 



