OVER HET VOORKOMEN VAN ALUMINIUMVER- 

 BINDINGEN IN EENIGE INDISCHE PLANTEN. 



Door onzen landgenoot den Heer Felix Driessen is als 

 antwoord op een door de „Société industrielle de Mulhouse" 

 uitgeschreven prijsvraag over de theorie van de Turksch 

 rood ververij een verhandeling ingezonden, waarvoor dien 

 Heer, in de zitting van 30 Mei 1902, een eeremedaille is 

 toegekend. 



Bij het Turksch ropdverven, een kunst die het eerst in 

 Indië bekend is geworden en via de Levant haar weg naar 

 het Westen gevonden heeft, waar zij o a. in Frankrijk tot 

 grooten bloei kwam, dompelt men op Java, zooals wellicht 

 aan velen onzer lezers bekend is, gebleekt katoen in een 

 emulsie van 1 deel ricinus- en 1 deel katjang tanah-olie 

 met een waterige oplossing van de asch van sambi (koe- 

 sambi) (Stadmannia Sideroxylon = Schleichera tryuga 

 Wild.) en droogt daarna het weefsel in de volle zon. Deze 

 bewerking wordt viermaal daags herhaald en wel zoolang 

 tot de geheele emulsie verbruikt is. 



Dan wordt 't goed gedurende vijf dagen in het asch wa- 

 ter geweekt en vervolgens uitgewasschen. Men krijgt 

 -alsdan een stof door den schrijver Indisch Katoen genoemd. 1 ) 



Vervolgens maakt men om te verven op Java gebruik 

 van den wortel van mangkoedoe (Morinda citrifolia) en als 

 fixeermiddel van djirak-bast {Symplocos fasciculata Zoll.) zon- 

 der bijvoeging van aluin. 



De Heer Driessen, die vroeger Java bezocht, vond dat 

 Indisch Katoen in veel sterker mate kleurstoffen kon vast- 



1) In Europa krijgt men door toepassing van dezelfde methode een 

 veel minder »werkzaam" Indisch Katoen. Naar het schijnt speelt hier 

 ■de tropische zon daarbij een belangrijke rol. 



