— 597 — 



wier levenswijze geheel verschillend is van die, welke in bosschen 

 groeien. Hun wortelstelsel (wortels en wortelstokken) krijgt een sterke 

 ontwikkeling, daarentegen zijn de stengels een- of tweejarig ge- 

 worden. De Heer Auguste Chevalier heeft 3 soorten van „lianes 

 des herbes" gevonden bij Braggaville en wel Carpodinus lanceolatus 

 K. Schum, die 't meest verbreid is, maar geen bruikbare Caoutchouc 

 levert. Daarentegen is Landolphia Tholloni die in 1895 door 

 Dewèvre beschreven is, maar later — ref. zou haast zeggen, na- 

 tuurlijk — herdoopt werd in Clitandra gracilis, zeer rijk aan caout- 

 chouc in hare onderaardsche deelen. De diameter van de rhizomen 

 bedraagt 4—10 mM. terwijl hunne lengte 6 — 10 M. is. Op sommige 

 plaatsen is de grond één wortelnet, zóó dat bijv. op 6 M 2 opper- 

 vlakte gemakkelijk 4 KG. versche wortels geoogst kunnen worden. 



Eindelijk wordt nog Landolphia humilis van Schlechter vermeld, 

 die in zijne wortels eveneens caoutchouc bevat, hoewel minder dan 

 L. Tholloni. r. 



(Compt. rend. de VAc. d. Sciences CXXXY, No. 13). 



OVER FERMENTATIEVE VETSPLITSING. 



Reeds lang is het bekend, dat vetten, onder den invloed van 

 sommige in het dierlijk organisme voorkomende enzymen, water 

 opnemen en gesplitst worden in vetzuren en glycerine. Green en 

 ongeveer tegelijkertijd Sigmund toonden eenige jaren geleden aan, 

 dat ook in het plantenrijk en wel in kiemende zaden enzymen 

 aangetroffen worden aan welke dezelfde eigenschap toekomt, een 

 vermoeden dat reeds te voren door verschillende onderzoekers was 

 uitgesproken. Green en Sigmund deden proeven met fijngewreven 

 oliehoudende zaden en vonden na 24 uren een duidelijke aantoon- 

 bare hoeveelheid vrij zuur, die echter niet bijzonder groot was. 

 Green meende daarom, dat het vrijgeworden zuur de vetsplitsende 

 (hjpolitische) werking ophief. 



Door Connstein, Hoyer en Wartenberg is nu onlangs aan- 

 getoond, dat deze meening ten eenen male onjuist is. Laat men 

 namelijk de proef langer dan 24 uren duren dan ziet men na 4-6 

 dagen de hoeveelheid vrij zuur met een sprong sterk toenemen. Zij 

 vonden nu, dat juist een intensieve splitsing dan intreedt indien 

 er reeds een voldoende hoeveelheid vrij zuur 1) aanwezig is. Voegt 



1) Men kan zonder noemenswaardig verschil in de werking, zwavelzuur, 

 phosphorzuur, azijnzuur en ook zure zouten gebruiken. 



