~~ 86 



rasiticis convexo- planis, denique intumescentibus, 



fusco-atris, dentium latera occupantibus. 



Observat. i. Num haecce species Lichen cor- 

 nutus Linnei sit? yalde dubitandum vide- 

 tur, cum Linnei discipuli, Germanici sal- 

 tem, e. g. Murraius, Schreberus et alii, 

 Cladoniae pyxidatae formam cornutam senv- 

 per pro Lichene cornuto habuerint. In We- 

 beri Spicilegio Florae Goetting. 1778. p. 21 4. 

 Lichen cornutus verbis H a 1 1 e r i et M i c h e- 

 lii ita describitur: „Lichen cornubus simpli- 

 cissimis, acutis, farinosis. Lichen ex albo 

 subcinereus , proboscideus et corniculatus, 

 minor, utplurimum non ramosus." — Spe- 

 cimina etiam, quae Goettingae anno 1788 sub 

 nomine Lichenis cornuti aMurraii, We- 

 beri etinprimis Weissii discipulis accepi, 

 Cladoniae pyxidatae podetia subulata > erant. 

 Obs. 2. Cladoniam hanc coniocraeam olim (cf. 

 Web. et Mohr. Beitr. II. p. .3.24.) cum 

 Cladoniae gracilis varietate chordali male con- 

 junxi ; differt tamen ab ea podetiis constanter 

 apice pulverulentis. 

 Obs. 5. Cladonia^Rei Schaer. Lichenum 

 Helvetic. spicileg. p. 54. ut mihi videtur, ad 

 hanc fortassis speciem trahenda est. Claris- 

 simus Auctor 1. c. de hac sequentia exhibet : 

 „Cladoniae graeili affinis nova est species, 

 quam — ex Italia superiore misit cl. Re, 

 Professor Taurinensis. Quoad habitum cum 

 varietate chordali plurimum convenit: gracilis 

 enim est, stipitibus simplicibus et ramosis, 

 subulatis et scyphiferis; scyphi angustissimi, 

 regulares, denticulati et proliferi; apothecia 

 brunnea. DifFert vero pulvere cinereo-vi- 



