122 — 



Method. Lich. p. 545. Capitulariam amau- 

 rocraeam /?. cladonioid. Flork. in Web. et 

 Mohr. Beitr. II. p. 555.) — ad primariam 

 formam (a) redigendam esse censeo, cum ab 

 ea paululum tantum differat podetiis parum 

 j ramosis gracilibus aequabilioribusque. Scyphi 

 ejus angusti gracillime denticulati a primaria 

 forma non abhorrent. 



Obs. 5. Nomen amaurocraeae 9 speciei a me 

 impositum, ut primum retinui. Acharius 

 in Lichenographia uni versali oxyceram eam 

 quidem vocavit, descriptionem autem tam 

 ineptam dedit, ut species haec aegre a Ciado- 

 nia stellata dignosceretur, his verbis : „Ceno- 

 myce oxycera ad Cenomycem uncialem (stell.) 

 prope accedit, sed ramulis ultimis erectis 

 subulatis longioribus et apicibus horum nigris 

 diversa est. Si thallus et scyphi innotesce- 

 rent, validiores forsan reperientur characteres 

 distinctivi*" 



b. dicraea: podetiis longiusculis erectis strictis 

 superne ramosis, ramis brevibus fastigiatis fur- 

 catis, apicibus acutis nigricantibus sterilibus. 

 Cenomyce oxycera d. dicraea. Achar. Syn. 



Lich. p. 265. 

 Cenomyce uncialis /J. dicraea. Lichenogr. 



univ. p. 559. 

 Baeomyces uncialis (3, dicraeus. Meth. Lich. 



p, 353. ' ' / v ' V' - 



Habitat cum priore. 

 Descript. Pddetia sescuncialia biuncialiaque 



