— 176 — 



Schaer. Lich. Helvet exsicc no. 86. 

 (Clad. vermicularis u. subuliformis.) 

 Hab. ad terram graminosam muscosam in al- 

 pibus ciilminibusque montium editioribus 

 praesertim petrosis totius forsan Europae. 

 In monte Achtermannshohe Hercyniae par- 

 cius legij in alpibus Salisburgensibus tan- 

 tummodo varietatem tauricam vidi, eamque 

 vulgatissimam. 

 Descrijpt. Thallus deest, nisi verruculae sub- 

 pulverulentae rarius sparsae pro thallo sumi 

 debeant. ^Caespes ex cauliculis sine ordine 

 implexis, vel simplices tubuli muscis intertexti, 

 varia longitudine (unciales — triunciales) teretes, 

 lineares, flexuosi, sensim acuminati, basi sim- 

 plices, apice quandoque, sed rarius, bifurcati. 

 Brevissimi hinc inde laterales ramuli exeunt, 

 saepe tuberculis, ad latera sitis, non absimiles. 

 Color in siccitate albissimus. Substantia intus 

 cava, fragilis in sicco, tenax ac flexilis humectata. 

 Senex vel destructa planta etiam basi tubulorum 

 fit cinerea." Hoffmann. PL lich. 1. c. 



Observah l. Sporocarpiorum defectu, quae 

 nullus adhuc observavit, genus in dubio 

 manet, et Acharius plantulam nostram in 

 opere suo posthumo, at nonduni edito, cui 

 titulus ^Victoria (!) Liclienmn", Tharnno- 

 liam vermicularem dixisse fertur. Facies 



