326 



sed passim colitur, praesertim apud Graecos quibus 

 Bnmia audit. 



Ordo 16. Tiliaceae. 

 XCVIÏI. Tilia. 



270. T. parvifolia. ïn sylvis passim , etiam in Tauria 

 littorali. Optime convenit cum suecica et germanica, 

 variât quoque foliis subtus plus minus glaucis, axil- 

 laïuni lana testacea vel fulva, corymbis 3 — 7 floris, 

 capsula obtusa et mucronata , tomento densiore et 

 laxiore. Tat. Jyge, Flamur. 



271. T. rubra. In sylvis cum priore. Oceurrit stylo basi 

 penicillo pilorum cincto , et basi nudo , corymbis 

 3 — 9 floris. Rami juniores plerumque pulchre coc- 

 cinei , occurrunt tamen intensius purpurei vel sor- 

 dide virides. Diguoscitur facile a T. platyphylla 

 foliis subtus praeter axillas glabris, a T. parvifolia 

 foliis subtus viridibus non glaucis , dentibus longe 

 mucronatis. T. rubra a b. Szovitsio ex Àrmenia 

 rossica mihi missa , de qua sermonem feci in Bull. 

 Mosq. IV. 1832. p. 262, et quam ex unico speci- 

 mine fructifero separare non ausi , nunc accepto 

 ramo florigero omnino diversam esse video. Est mihi 

 T. begonifolia, squamis petaloideis nullis, foliis obli- 

 que semicordatis utrinque glabris , axillis subtus 

 penicillatis , serraturis longe mucronatis , bractea 

 petiolata folium et corymbum 3 — 5 florum supe- 

 rante , stylo glabro , fructu obovato costato. Foliis 

 quam in reliquis magis obliquis et praecipue brac- 

 teis insignibus bene distincta 5 — 6 pollices longis 

 Biiùm latis. — In sylva pagi Kuuscb vidi Tiîiam 



