125 



Georg. Tutuba. Hujus très habeo species vel insig- 

 nes varietates. Primam tauricam foliis 5 — 7 jugis 

 foliolis ovatis basi rotundatis grosse serratis, inter- 

 nodio plus quam duplo longioribus , peliolo nudo 

 , apice submarginato, ad quam diagnosis Led. fl. r. I. 

 p. 509. concinnata; haec est fruticulus humilis vix 

 2 — 3 pedalis. Alteram ibericam orgyalem densius 

 villosam, foliolis internodio parum longioribus oblon- 

 go-ovatis basi' rotundatis, peliolo supra médium mar- 

 ginato. Tertiam Smyrnensem foliis 5 — 6 jugis lan- 

 ceolatis basi cuneatis acutius serratis, infîmis inter- 

 nodio brevioribus , petiolo dense villoso sub apice 

 marginato. Quaenam h arum vera sit R. coriaria L. 

 dijudicare nequeo ob defectum speciminùm Europae 

 occidentalis. Tauricae drupa fere sicca magnitudine 

 piperis compressa rufo fusca longitudine latior pilis 

 brevibus viscidulis pubescens, stylo brevissimo diu 

 persistente, stigmate trilobo; reliquarum mihi ignota. 



Ordo 29. Papilionaceae. 



CXVII. Ononis. 



318. 0. hircina. Fl. t. c. II. n. 1380. et var. spinosa: 

 0. spinosa. Fl. t. c. II. n. 1 379. In agris et colli- 

 bus sterilibus communis. Racemo paullo laxiore villo- 

 sissimo legi in Taur. merid. circa Nikitam, inermem 

 vero in Tauria non vidi; haec crescit circa acidulam 

 Caucasicam Narzana, in Volhynia et in agro Cbar- 

 koviense. 



*319. repens. Differt mea in Tauria sat vulgaris , a 

 gallica quae forte eadem cum recensita in Led. fl. 

 r. I. p. 513, caule non radkante floribus pîerumque 



