127 



gumina matura videre licuit. Nequeo cum Ledebou- 

 rio FI. r. I. p. 517. pro varietate G. tinctoriae ha- 

 bere nimis enim differt habitu et leguminis indu- 

 mento sericeo hauc parco ut in Fl. t. c. dictum , 

 sed admoduni denso. Caulis basi brevissime frutico- 

 sus, ramorum striis sursum numéro decrescentibus , 

 neque tamen regulariter triquetris. G. tetragona 

 Bess. Enum. p. 73, quae germine sericeo caulibus- 

 que decumbentibus eonvenit, diversa caule et ramis 

 exacte tetragonis, foliis latioribus calycibusque den- 

 sius pubescentibus. 



324. G. pilosa. Tarn e Tauriae valle Sudacense quam e 

 Caucaso habeo, colore viridi foliisque versus apicem 

 latioribus a G. albida dignoscendam, sed dubito num 

 eadem sit cum germanica et gallica. 



325. G. albida. Fl. t. c. II. III. n. 1378. In petrosis per 

 totam Tauriam passim. Semper plus m agi s sericeo 

 canescit foliaque apice sensim acutata; pubes caulis 

 et foliorum saepe adpressa. Pedunculorum longitudo 

 minime constans. ïn valle Sudacense legi totam ma- 

 gis quam vulgo pube patula praeditam, sed pedun- 

 culis jam in florente calyce longioribus , quasi me- 

 diam inter banc et praecedentem. 



CXIX. Trichasma. 



326. T. calycinum. Cytisus calycinus. Fl. t. c. II. III. 

 n. 1423. In Tauria meridionali ab Aluschta versus 

 occidentem haud rarum. Ex agro Ragusano hanc 

 ipsam stirpem a b. Portenschlag accepi sub nom. 

 Cytisi lotoidîs, tamen de identitate cum planta Will- 

 denowii dubito. 



