129 



*333. M. sativa. FL t. c. H. n. 1544. In Tauria cam- 

 pestri haud rara, nec in montosis deest. 



334. M. rupestrîs. Fl. t. e. II. III. n. 1547. In rupestri- 

 bus promontorii borealis passim. Leguminis margo 

 certe incrassatus quamvis minus quam in reliquis 

 affinibus , centrum quoque clausum , unde minus 

 bene sub Lupularia militât., nec in M. cancellata 

 semper pervium quae tamen inter Spirocarpas re- 

 censita , unde haec divisionis ratio minus idonea. 

 Rectius foret sub Falcularia jungere species legu~ 

 mine subrecto; sub Lupularia ilîas legumine mono- 

 cyclo circinatim contorto immarginato (M. lupulinam, 

 rupeslremj; Hymenocarpo eodem marginato (M. circi- 

 natam, radialam, nummulariam); reîiquas vero o ru- 

 nes Spirocarpas in perennes et annuas dividere. 



335. M. saxatilis. Fl. t. c. IL n. 1548. Nullibi hucus- 

 que inventa quam Sevastopoli in lapidosis sub horto 

 publico. Legumina baud glabra sed pilis brevibus 

 prostratis velut tela araneosa induta , variant aeu- 

 leolis nonnibil longioribus et in tubercula abbre- 

 viatis. Haec sola e nostris spirocarpeis est perennis. 



336. M. lupulina. Fl. t. c. H. III. n. 1550. Frequens in 

 cultis et ruderatis. Folia variant obcordata, obovata 

 et ovata medio îatiora , qualia sunt in specimine a 

 Prof. Nord ma un ex Abcbasia alîato. Varietas M. Will- 

 denowiana, tota iusigniter pubescens, etiam apud nos 

 occurrit, 



337. M. orbicularis. Fl. t. c. IL n. 1551. Frequeos in 

 cultis. 



338. M. Gerardi. FL t. c. IL III. n. 1553. Communis 

 tam in campestribus quam in monlibus et in litore 



JV= 3. ISÔ6. 9 



