146 



longitudine ïegumiuis, Legumen sessi'ie chartaceum 

 ovalum acutum subtus canalieulatum perfecte bilo- 

 calare, maturum biparti tuna caîyce roajus; a Solenoto 

 difîert praecipue longitudine vexiili. Hue e Led. £L 

 ross. pertinet n. 16. .4. onobryciuoides qui vix <ii~ 

 versus ab A. bicolore Vahl , et n. 86. À* ftaccidm 

 si rêvera propriam consiiluit speciem, maxime enim 

 affinis A. adunco quem et ego pro varietate A. Om- 

 brychidis habeo. 



397. M. Onobrychis. Astragalus Onobrychis Led. fl. r. p. 

 608. n. 17. FS. t. c. IL lïï. n. 1482. Per tolara 

 Tauriam frequens. A numerôsis hujus speeiei varie- 

 tatibus distinctus videtur A. Onobrychis e Lehman- 

 nianis a Clar. Bunge m issu s indumeolo tomeutoso- 

 cano, vexillo emarginato. Planta vallesiaca quam Cl. 

 Treviranus a rossica distinctam crédit exacte conve- 

 nit cum vulgare taurica et volgênse. 



CXXXIX. Phtlammos: 



Calyx tubiîlosus basi aequaîis dentibus 5 brevibus 

 subulatis. V exil lu m alis earinaque longius. Legumen 

 charîaceum sessile lineare vel cylindricum subtus 

 vix cauaîiculatum perfecte bilocnlare in stylum gla- 

 brum ipso breviorem desinens. Huic g-eneri e Led. 

 fl. ross. adnumerandi Astragali: n. 19 Steveniamis, 

 76 stenoceras , 77 ceratoides , 31 macroceras , 80 

 corniculatus , 82 compressus, 83 Arbuscula, 87 hori- 

 zontalis; forte etiam 29 eriolobus et 81 arcuatus, sed 

 bi cum n. 28 Helmii, 78 pycnolobo, et 68 eriocerate 

 potius proprium constituunt genus. 



398. Ph. subulatus. Astragalus subulatus Led. fl. r. I; 

 p. 631. n 79 FL t. c. II IIL n. 1480. In campis 



