155 



dentés, hujus dentés tubûm vix aequantes nec duplo 

 longiores, legumina dinûdio longiora unciaîia eylin- 

 drica s ub incurva nec oblongo-ovata, denique stigma 

 vix stylo crassius eu m in iilo evidenter capitatum 

 sit. Mea specimina cis Caucasum ad fl. Kumam 

 lecta, Marscballii planta in Caucaso orientais Var. fi 

 floribus deflexis Led. fl. r. î. p. 585. e prov. Taîyscb 

 forte eadem , sunt enim in meis pedunculi si non 

 deflexi tanien patentes, legumina vero omnino erecta. 



411. Ox. P alla m. Fl. t. c. III. n. 1502****. Astragalus 

 îanatus ib. II. n. 1469. In valle Sudak ad montium 

 latera frequens. Pierumque spilbamaea veî minor , 

 vidi tamen pedalem; sed semper radiée tenui annua 

 vel bienni statim a praecedente dignoscenda. 



CL. Cicer. 



412. C. arietinum. In solo Indice Pallasii inter plantas 

 indigenas enumeratum , forte errore. Golitur vero 

 fréquenter; Tataris "No chut. 



CLI. Pisum. 



413. P. sativum. Fl. t. c. II. n. 1383. Ad Bospboruni 

 cimrnericum, et in litore meridionali passîm. A nostro 

 distinguere nequco P. elalius transcaucasicum , nec 

 P. arvense , quamvis seminibus angulato - impressis 

 praedilum , mihi diversum videtur. In valle Laspi 

 provenit multo minus , foliis plerisque unijugis , 

 pedunculo unifloro, stipula breviore, sed et hoc ad 

 P. sativum référendum censeo. Pallas nov. it. 2. 

 p. 181. (ed. germ.) citât Pisum marilimum nascens 

 in ipsa turre Tscbobankale Taur. mer. quod recte 



